മഴയും, ട്രെയിനും, പിന്നെ അവളും(Mazhayum, trainum pinne avalum)
തിരുവനന്തപുരത്ത് എൻ്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തിൻ്റെ വിവാഹത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനായിരുന്നു ആ യാത്ര.വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് സ്റ്റേഷനിലെത്തിയപ്പോൾ, മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ട്രെയിൻ കൃത്യസമയത്ത് പുറപ്പെടാനിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഭാഗ്യത്തിന് ഇത്തവണ വൈകിയില്ല. ബാഗ് വെച്ച് സെക്കൻഡ് എ.സി. കമ്പാർട്ട്മെന്റിലെ എൻ്റെ ലോവർ ബെർത്തിൽ ഇരുന്ന് ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. മഴയിൽ നനഞ്ഞ ദിവസത്തിൻ്റെ ക്ഷീണം ശരീരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.ഫോൺ എടുത്ത് വെറുതെ സോഷ്യൽ മീഡിയ സ്ക്രോൾ ചെയ്യുന്നതിനിടയിലാണ് രേഷ്മിയുടെ സ്റ്റോറി ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്.“തിരുവനന്തപുരം റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ”ഒരു നിമിഷം ഞാൻ സ്ക്രീനിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.“ഇവളും ഇവിടെയാണോ?”ഒട്ടും ആലോചിക്കാതെ ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു.“ഹലോ…”“രേഷ്മി… നീ സ്റ്റേഷനിലാണോ?”“അതെ ചേട്ടാ…എറണാകുളത്തേക്കാണ്. ട്രെയിൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്.”ഞാൻ ചിരിച്ചു.“ട്രെയിൻ നമ്പർ ഒന്ന് നോക്കിയേ.”അവൾ പറഞ്ഞ നമ്പർ കേട്ടതും എനിക്ക് ചിരി വന്നു.“നീ എവിടെയാ?” അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.“അതേ ട്രെയിനിൽ തന്നെയുണ്ട് ഞാൻ. B2 കോച്ച്.”“എന്ത്?! സീരിയസായിട്ടാണോ?”“അതെ. വേഗം കയറിക്കോ.”കുറച്ച് മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ ട്രെയിൻ പതിയെ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്ന് ...