കാറ്റിൻ്റെ വഴി, മണ്ണിൻ്റെ മണം ** ഇതൊരു ഇൻസെസ്റ്റ് കഥ ആണ്. നിഷിദ്ധസംഗമ കഥകൾ ഇഷ്ടമുള്ളവർ മാത്രം തുടർന്ന് വായിക്കുക.

ആഗസ്റ്റ് മാസത്തിലെ കനത്ത ചൂടും ഈർപ്പവും നിറഞ്ഞ ഒരു ഉച്ചതിരിഞ്ഞ നേരം. പുറത്ത് ഇടവിട്ട് പെയ്യുന്ന മഴയുടെ ചെറിയൊരു ചാറൽ ഉണ്ടെങ്കിലും അന്തരീക്ഷത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു വിയർപ്പും അസ്വസ്ഥതയും തളംകെട്ടി നിന്നിരുന്നു. ആ വീടിൻ്റെ ഉമ്മറത്ത്, പഴയ ഒരു മരംകൊണ്ടുള്ള കസേരയിലിരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ എന്തോ ചെയ്യുകയായിരുന്നു ഞാൻ – ദേവനാരായണൻ. ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സ്.എറണാകുളത്തെ കോളേജിൽ ഗ്രാഫിക് ഡിസൈനിങ് അവസാന വർഷ വിദ്യാർത്ഥി. ലോക്ഡൗണും മറ്റ് പ്രൊജക്റ്റുകളുടെ വർക്കും കാരണം കുറച്ചുകാലമായി വീട്ടിലിരുന്നാണ് ജോലി.​വീട്ടിൽ ഞാനും അമ്മയും മാത്രമേയുള്ളൂ. അച്ഛൻ ദുബായിൽ ഒരു സൂപ്പർമാർക്കറ്റിൽ അക്കൗണ്ടന്റാണ്. വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലോ ഒന്നര വർഷത്തിലൊരിക്കലോ മാത്രമാണ് നാട്ടിൽ വരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ വലിയ വീടിൻ്റെ ഭാരവും കാര്യങ്ങളും ഏറെക്കുറെ അമ്മയുടെ തോളിലാണ്. അമ്മ, സൗമ്യ – വയസ്സ് നാല്പത്തിരണ്ട്. ഒട്ടും പ്രായം തോന്നിക്കാത്ത ശരീരപ്രകൃതിയും വടിയൊത്ത രൂപവുമുള്ള ഒരു സ്ത്രീ. നാട്ടിലെ ഒരു ചെറിയ ഹൈസ്കൂളിൽ താൽക്കാലിക അധ്യാപികയാണ്.​അടുക്കള ഭാഗത്തുനിന്നും അരി കഴുകുന്ന ശബ്ദവും വെള്ളം വീഴുന്ന ചടചട ശബ്ദവും കേൾക്കാം. ഞാൻ ലാപ്ടോപ്പിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് ആ വഴിയേ ഒന്ന് നോക്കി. അമ്മ അടുക്കളയിലെ ആ ചെറിയ ജനാലയ്ക്കരിയിലാണ് നിൽക്കുന്നത്.പുറത്തുപെയ്യുന്ന മഴയുടെ വെളിച്ചം അടുക്കളയിലേക്ക് നേരിയതായി വീഴുന്നുണ്ട്. അമ്മ ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇളം പച്ച നിറത്തിലുള്ള ഒരു കോട്ടൺ സാരിയാണ്. നനഞ്ഞ ചുരുണ്ട മുടി കഴുത്തിന് പിന്നിൽ ഒതുക്കിക്കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. സാരിയുടെ ബ്ലൗസ് അല്പം ഇറുകിയതായതുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ ആകൃതിയും പുറകുവശത്തെ വടിവുകളും ആ കൽച്ചുവരടിയ വെളിച്ചത്തിൽ വളരെ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.​അമ്മ അല്പം ക്ഷീണിച്ചതുപോലെ തോന്നി. കുറേനേരമായി നിന്നുകൊണ്ടുളള ജോലിയുടെ തളർച്ചയാകാം. ഞാൻ ലാപ്ടോപ്പ് മടിയിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.​”അമ്മേ… കുറെ നേരമായല്ലോ അവിടെ നുറുക്കുന്നു. അല്പം ഇരുന്നിട്ട് ചെയ്തുൂടെ പണികളൊക്കെ?” ഞാൻ ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്ന് തണുത്ത വെള്ളമെടുത്ത് കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ചോദിച്ചു.​അമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മുഖത്ത് നേരിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ആ ചുണ്ടുകളിലെ പുഞ്ചിരിക്ക് പണ്ടേ വല്ലാത്തൊരു ഭംഗിയുണ്ട്.​”പിന്നെ ഇരുന്നിട്ട് ചെയ്താൽ ഇതൊക്കെ എപ്പോഴാ തീരുക ദേവാ? ഇന്ന് വൈകിട്ട് ആന്ധ്രയിൽ നിന്ന് ചെറിയമ്മായി വിളിച്ചിരുന്നു. നിൻ്റെ അച്ഛൻ ഫോണിൽ കിട്ടുന്നില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു. അച്ഛൻ്റെ നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ,” അമ്മ സാരിയുടെന്തമ്പ് കൊണ്ട് നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.​”പിന്നെ കിട്ടില്ല..അവിടുത്തെ ചൂട് കാരണം പണി കഴിഞ്ഞെത്തുമ്പോഴേക്കും അച്ഛൻ തളർന്നുറങ്ങും. അമ്മയ്ക്ക് എപ്പോഴും അച്ഛൻ്റെ കൂടെ പോയിരുന്നൂടെ അവിടെ?” ഞാൻ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് തമാശരൂപേണ ചോദിച്ചു.​അമ്മ ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു നിസ്സഹായതയുടെയും ഏകാന്തതയുടെയും ചെറിയൊരു നിഴൽ വീണത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.​”പിന്നെ..ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പോയാൽ നിൻ്റെ പഠിപ്പും കാര്യങ്ങളും ഒക്കെ ആര് നോക്കും? ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നെ വിട്ടിട്ട് എനിക്ക് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോകാൻ പറ്റുമോടാ?” അമ്മ അടുപ്പിൽ വെച്ചിരുന്ന ചായപ്പൊടി തിളപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.​”ആഹാ, ഞാൻ എന്താ കൊച്ചുകുട്ടിയാണോ? എനിക്ക് ഇപ്പോൾ 22 വയസ്സായി അമ്മേ. എനിക്ക് തന്നെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ അറിയാം. പിന്നെ അമ്മയ്ക്ക് അവിടെ പോയാൽ അച്ഛൻ്റെ കൂടെ ശാന്തമായിട്ട് ജീവിക്കാമായിരുന്നല്ലോ. ഇവിടെ ഇങ്ങനെ തനിച്ചുകിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നല്ലോ.”​അമ്മ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ എൻ്റെ കണ്ണുകളുമായി കുറച്ചുനേരം കോർത്തിരുന്നു. ആ നോട്ടത്തിൻ്റെ ആഴം പെട്ടെന്ന് എൻ്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു വിറയലുണ്ടാക്കി.മുപ്പതുകളുടെ അവസാനത്തിലും നാൽപതുകളുടെ തുടക്കത്തിലുമുള്ള ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ ശരീരത്തിലെയും മനസ്സിൻ്റെയും ഏകാന്തത എന്താണെന്ന് ഒരു നിമിഷം എനിക്ക് മനസ്സിലായതുപോലെ തോന്നി.​”നീ എന്നെക്കുറിച്ച് വലിയ ഉത്കണ്ഠയൊന്നും വേണ്ട ദേവാ. നിൻ്റെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാനല്ലേ ഞാൻ ഇവിടെയുള്ളത്. പിന്നെ..നിൻ്റെയൊക്കെ പ്രായത്തിൽ ആൺകുട്ടികൾക്ക് അമ്മമാരെക്കുറിച്ചല്ലല്ലോ ചിന്ത.” അമ്മ കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു ഡബിൾ മീനിങ് ചിരിയോടെ തിരിഞ്ഞു വീണ്ടും ചായപ്പണിയിലേക്ക് കടന്നു.​ഞാൻ ഒന്നു പരുങ്ങി. അമ്മ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. അമ്മ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്? എൻ്റെ പ്രായത്തിലുള്ള ആൺകുട്ടികൾക്ക് വേറെ എന്തൊക്കെയാ ചിന്ത എന്നറിയാൻ അമ്മയ്ക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടല്ലല്ലോ!​”അതെന്താ അമ്മേ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്? ഈ പ്രായത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വേറെ എന്താ ചിന്തയുള്ളത്?” ഞാൻ അല്പം കുസൃതിയോടെ അടുക്കളയുടെ വാതിൽപ്പടിയിൽ ചാരിനിന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.​അമ്മ ചായ രണ്ട് ഗ്ലാസിലേക്ക് പകരുന്നതിനിടയിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ആ മുഖത്ത് ഒരു തരം കുസൃതി ചിരി പടർന്നിരുന്നു.​”അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം..കോളേജിൽ പോകുമ്പോൾ പെൺകുട്ടികളുടെ പിന്നാലെ കറങ്ങുന്നതും, റൂമിലിരുന്ന് ഫോണിൽ കളിപ്പിക്കുന്നതുമൊക്കെ ഈ വയസ്സിലെ ആൺപിള്ളേരുടെ പതിവല്ലേ? അതുകൊണ്ട് നീ എന്നോട് വർത്തമാനം പറയാൻ വരേണ്ട.” ​അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ ചിരിച്ചുപോയി.അമ്മ ഇത്രയും കൂളായി ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത് അപൂർവ്വമാണ്. പണ്ടൊക്കെ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും പെൺകുട്ടികളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ അമ്മ മുഖം കറുപ്പിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ന് അമ്മയുടെ ആ ഭാവത്തിൽ വലിയൊരു മാറ്റം വന്നിരിക്കുന്നു. സാരിയുടെ ആ ഇറുകിയ വരിവടിവുകളും, ഇടയ്ക്കിടെ വിയർത്തു കുളിക്കുന്ന ആ ശരീരവും ആ അടുക്കളയുടെ ചെറിയ അന്തരീക്ഷത്തെ കൂടുതൽ ചൂടുള്ളതാക്കി മാറ്റി.​”അതൊക്കെ പണ്ട് അമ്മേ. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേറെ ആരുടെയും പിന്നാലെ പോകാൻ തോന്നുന്നില്ല. വീട്ടിൽ തന്നെ ഇതിലും വലിയ ചരക്കുകൾ ഉള്ളപ്പോൾ പിന്നെ എന്തിനാ വെറുതെ പുറത്തുപോയി കഷ്ടപ്പെടുന്നത്?”ഞാൻ വളരെ പതുക്കെ, ഒരു തമാശയുടെ രൂപത്തിലാണെങ്കിലും അല്പം സീരിയസായ ടോണിലാണ് ആ വാക്ക് പറഞ്ഞത്.​അമ്മയുടെ കൈയിലെ ഗ്ലാസ് ഒന്ന് വിറച്ചു. അമ്മ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനിന്ന് എന്നെ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം ലജ്ജയും, കൗതുകവുമായിരുന്നു.​”നീ എന്താടാ പറഞ്ഞത്? വലിയ വർത്തമാനം കൂടിയിരിക്കുന്നു! അമ്മയാണെന്നുള്ള വിചാരം പോലും ഇല്ലാതെ വല്ലതും വിളിച്ചുപറഞ്ഞാൽ നിൻ്റെ നാവു ഞാൻ പിഴുതെടുക്കും, കേട്ടോ,” അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കയ്യിലിരുന്ന സ്പൂൺകൊണ്ട് എന്നെ നേരെ ചൂണ്ടി.​”പിന്നെ..ഞാൻ സത്യമല്ലേ അമ്മേ പറഞ്ഞുള്ളൂ. സൗന്ദര്യത്തിൻ്റെ കാര്യത്തിൽ ഇപ്പോഴും ഈ നാട്ടിലെ ഏത് പെൺകുട്ടിയെക്കാളും മുന്നിലാണ് എൻ്റെ അമ്മ. അച്ഛൻ നാട്ടിൽ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് നാട്ടുകാർക്കൊക്കെ വലിയ അഹങ്കാരമായിരിക്കും അല്ലേ?” ഞാൻ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പതുക്കെ നടന്നുചെന്നു.​അമ്മ അല്പം പിൻവാങ്ങി അടുക്കളയിലെ സ്ലാബിൽ ചാരി നിന്നു. എൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂട് അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്നത് ആ ചെറിയ അടുക്കളയിൽ വ്യക്തമായി അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയുടെ സാരിയുടെ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ നിന്ന് ആ ശ്വാസച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.​”നീ കൂടുതൽ അങ്ങ് കയറി കളിക്കണ്ട കേട്ടോ..പോയി നിൻ്റെ പണി നോക്ക് പോയിട്ട്. ഞാൻ ചായ എടുത്ത് വെക്കാം,” അമ്മ ചെറിയൊരു വിറയലോടെ പറഞ്ഞു, പക്ഷേ ആ വാക്കുകളിൽ എന്നെ തടയാനുള്ള ആത്മാർത്ഥമായ ഒരു ശ്രമം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.​ഞാൻ അവിടെ നിന്നുമാറിയില്ല. അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു, “അമ്മയ്ക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമാണോടി? അല്ല, ദേഷ്യമാണോ എന്ന് ചോദിച്ചതാ.”​”എടാ കുസൃതി..അമ്മയോട് തന്നെയാണോടി എന്ന് ചോദിക്കുന്നത്? തല്ലുകൊള്ളാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചായില്ലേ നീ?” അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എൻ്റെ കൈയിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് അടിച്ചു. ആ അടിക്കു വലിയ ശക്തിയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു സ്പർശത്തിൻ്റെ സുഖം മാത്രമായിരുന്നു അതിലുണ്ടായിരുന്നത്.​അമ്മയുടെ ആ സ്പർശം എൻ്റെ കൈകളിൽ പടർന്നപ്പോൾ, എൻ്റെ ഉള്ളിലെ ആ കുളിർമ പെട്ടെന്ന് ഒരു ചൂടിലേക്ക് വഴിമാറി. ഞാൻ അമ്മയുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പതുക്കെ തൊട്ടു. അമ്മയുടെ ചർമ്മം അത്രയും സോഫ്റ്റ് ആയിരുന്നു. അമ്മ പെട്ടെന്ന് എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഭയമല്ല, മറിച്ച് ഒരു പെണ്ണ് ഒരു ആൺകുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ കീഴടങ്ങാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നതിൻ്റെ നിശബ്ദമായ ഒരു സമ്മതം ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.​”ചായ തണുത്തുപോകുന്നു ദേവാ.. പോയി കൊണ്ടുപോയി വെക്ക്,” അമ്മ പതുക്കെ എൻ്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി ചായ ഗ്ലാസ് എൻ്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്നു.​ഞാൻ ആ ചായ ഗ്ലാസുമായി ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് നടന്നു. പക്ഷേ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ആ അടുക്കളയിലെ അന്തരീക്ഷം മുഴുവൻ പടർന്നുപിടിച്ചിരുന്നു. അമ്മയും ഞാനും തമ്മിലുള്ള ആ സംഭാഷണം വെറുമൊരു അമ്മയും മകനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണമായിരുന്നില്ല. അതിൽ പതിയെ പടർന്നു കയറുന്ന ഒരുതരം അപൂർവ്വമായ മാനസിക അടുപ്പത്തിൻ്റെ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു.​വൈകുന്നേരമായി. മഴ കുറേശ്ശെ തോർന്നു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ നല്ല തണുപ്പുള്ള കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങി. അമ്മ വീടിൻ്റെ മുൻവശത്തെ വാതിലുകൾ അടയ്ക്കാനായി വന്നു. അമ്മ ധരിച്ചിരുന്ന ആ ഇളം പച്ച സാരി മാറ്റി പകരം നല്ലൊരു നൈറ്റിയിലേക്ക് മാറിവന്നിരുന്നു. ആ രാത്രിയുടെ തണുപ്പിൽ അമ്മ ധരിച്ചിരുന്ന ആ കറുത്ത നൈറ്റി അല്പം അയഞ്ഞതെങ്കിലും, അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ ആകൃതി അത് ഒട്ടും മറച്ചുവെച്ചില്ല.​ഞാൻ എൻ്റെ മുറിയിൽ ഇരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പിൽ സിനിമ കാണുന്നതായി നടിച്ചെങ്കിലും, എൻ്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ താഴെ അമ്മയുടെ അടുത്തായിരുന്നു. അമ്മ അടുക്കളയും വീടും ഒക്കെ വൃത്തിയാക്കി താഴത്തെ മുറിയിലേക്ക് കിടക്കാൻ പോയി.​സമയം രാത്രി പതിനൊന്നര മണിയായി. വീട് മുഴുവൻ നിശബ്ദമായി. പുറത്ത് മഴ വീണ്ടും ചെറുതായി ചാറാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. എൻ്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നുകിടക്കുകയായിരുന്നു. താഴേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിലെ ചെറിയ ലൈറ്റ് മാത്രം കത്തിക്കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.​എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മനസ്സിൽ മുഴുവൻ അമ്മയുടെ ആ രൂപവും, ഉച്ചയ്ക്ക് അടുക്കളയിൽ വെച്ച് ഞങ്ങൾ നടത്തിയ ആ ഡബിൾ മീനിങ് സംസാരങ്ങളും മാറിമാറി വന്നു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് പതുക്കെ കതകടച്ച് താഴത്തെ നിലയിലേക്ക് നടന്നു.​അമ്മയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ പൂർണ്ണമായി അടച്ചിരുന്നില്ല. ചെറിയൊരു വിടവ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മുറിക്കുള്ളിൽ ചെറിയൊരു മഞ്ഞ വെളിച്ചം മാത്രം എരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ, പൂച്ചയെപ്പോലെ പതുക്കെ നടന്ന് ആ വാതിലിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. എൻ്റെ ഹൃദയം പെടപെടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.​തുറന്ന ആ ചെറിയ വിടവിലൂടെ ഞാൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി. ​അമ്മ കട്ടിലിൽ കിടക്കുകയാണ്. ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴുന്നതിന് മുൻപ് അമ്മ എന്തോ ആലോചിച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മ ധരിച്ചിരുന്ന ആ നൈറ്റി അല്പം മുകളിലേക്ക് കയറി അമ്മയുടെ വെളുത്ത തുടകളുടെ പകുതി ഭാഗം പുറത്തു കാണാമായിരുന്നു. അമ്മയുടെ ഒരു കൈ തലയ്ക്ക് താഴെയും മറ്റേ കൈ തൻ്റെ വയറിന് മുകളിലുമായിരുന്നു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ വിഷമമോ അല്ലെങ്കിൽ ഏകാന്തതയുടെ ഭാവമോ ഉണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛൻ വിദേശത്തായതുകൊണ്ടുള്ള ആ പെണ്ണിൻ്റെ ഏകാന്തത ആ മുഖത്ത് വളരെ വ്യക്തമായിരുന്നു.​ഞാൻ ആ വാതിലിൻ്റെ അരികിൽ കുറച്ചുനേരം നിന്നു. എൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വശത്ത് കുറ്റബോധം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, മറുവശത്ത് അമ്മയോടുള്ള ആ അടുപ്പം എന്നെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ വാതിലിൽ ചെറിയൊരു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.​”അമ്മേ.. ഉറങ്ങിയില്ലേ?” ഞാൻ വളരെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.​അമ്മ പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി കണ്ണുതുറന്നു. വാതിലിനടുത്ത് നിഴൽ കണ്ടതും അമ്മ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.​”ആരാ..ദേവനോ? നീ എന്താടാ ഈ രാത്രിയിൽ കിടക്കാതെ ഇവിടെ?” അമ്മ തൻ്റെ നൈറ്റി ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.​”എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല അമ്മേ..അതാണ് താഴേക്ക് വന്നത്. അമ്മയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും വിഷമമുണ്ടോ? ഉറക്കം വന്നിട്ടില്ലേ?” ഞാൻ പതുക്കെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി.​അമ്മ കട്ടിലിൻ്റെ അരികിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി. ആ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ഒരു ഭയമോ അല്ലെങ്കിൽ അമ്പരപ്പോ ഉണ്ടായെങ്കിലും, പെട്ടെന്ന് അത് മാറി ഒരു ശാന്തമായ പുഞ്ചിരിയായി മാറി.​”എനിക്ക് എന്ത് വിഷമം ദേവാ? ഞാൻ വെറുതെ കിടന്ന് ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചതാ..അച്ഛൻ വിളിച്ചിരുന്നു, അതാണ് പെട്ടെന്ന് ഉറക്കം വരാഞ്ഞത്,” അമ്മ കട്ടിലിൽ അല്പം നീങ്ങിയിരുന്ന് എനിക്ക് ഇരിക്കാൻ സ്ഥലം തന്നു.​ഞാൻ പതുക്കെ ചെന്ന് അമ്മയുടെ അരികിൽ കട്ടിലിൻ്റെ കോണിൽ ഇരുന്നു. അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ പ്രകൃതിദത്തമായ സുഗന്ധം എൻ്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചു കയറി. അമ്മയുടെ അരികിലിരുന്നപ്പോൾ എൻ്റെ ഉള്ളിലെ കാമവും സ്നേഹവും ഒരുപോലെ തിളച്ചു മറഞ്ഞു.​”അച്ഛൻ എപ്പോഴാ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത് അമ്മേ? കുറെ കാലമായല്ലോ അച്ഛൻ പോയിട്ട്,” ഞാൻ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.​”അടുത്ത വർഷം ആദ്യം വരാമെന്നാണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്..പിന്നെ എപ്പോഴാ വരിക എന്ന് ആർക്കറിയാം,” അമ്മ ദീർഘമായി ഒരു നിശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.​”അടുത്ത വർഷം വരെയൊക്കെ കാത്തിരിക്കാൻ അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുന്നുണ്ട്? ഈ വലിയ വീട്ടിൽ അമ്മ ഇങ്ങനെ തനിച്ചല്ലേ..” ഞാൻ അമ്മയുടെ കൈയിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.​അമ്മ പെട്ടെന്ന് എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ചോദ്യമുണ്ടായിരുന്നു – ‘നീ എന്താ ഈ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?’ എന്ന ചോദ്യം. പക്ഷേ അമ്മയുടെ കൈ എൻ്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഊരിമാറ്റിയില്ല. പകരം അമ്മയുടെ തണുത്ത വിരലുകൾ എൻ്റെ വിരലുകളോട് കോർത്തുപിടിച്ചു.​”പിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാടാ ദേവാ? കുടുംബവും കുട്ടികളും ഒക്കെയായി കഴിയുമ്പോൾ നമ്മൾ നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ പുറത്തുപറയാൻ പറ്റുമോ? നീ ഒക്കെ വലുതായി ജോലി കിട്ടി നല്ല നിലയിലെത്തുമ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് ഇതൊക്കെ തീർന്നു,” അമ്മയുടെ ശബ്ദം ചെറുതായി ഇടറി.​”അമ്മേ..ഞാൻ എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ എവിടെ എത്തിയെന്നാലും അമ്മയെ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടില്ല. അമ്മയുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഞാൻ നോക്കും,” ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.​അമ്മ എൻ്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. ആ സ്പർശത്തിൽ ഒരു അമ്മയുടെ വാത്സല്യത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ ശരീരത്തിലെ ചൂട് എനിക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. അമ്മയുടെ മുഖം എൻ്റെ മുഖത്തോട് വളരെ അടുത്തുവന്നു. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മാത്രം ആ മുറിയിൽ കേൾക്കാമായിരുന്നു.​”നീ വല്ലാതെ വളർന്നു കഴിഞ്ഞു കേട്ടോ ദേവാ..ചെറുപ്പക്കാരനായില്ലേ.. ഇനി എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കാൻ വരരുത്,” അമ്മ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞുവെങ്കിലും, അമ്മയുടെ മുഖം ചുമന്നു തുടുത്തിരുന്നു.​”ഞാൻ എൻ്റെ അമ്മയോടല്ലേ സംസാരിക്കുന്നത്, പിന്നെന്താ കുഴപ്പം? അല്ലെങ്കിലും അമ്മയ്ക്ക് എന്നോട് ഇത്രയും അടുപ്പം തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ പണ്ട്?” ഞാൻ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.​അമ്മ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പകരം അമ്മ തൻ്റെ മുഖം എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പതുക്കെ ചാച്ചു. ആ നിമിഷം എൻ്റെ ലോകം മുഴുവൻ സ്തംഭിച്ചുപോയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നൂ. അമ്മയുടെ ചുരുണ്ട മുടിയുടെ ഗന്ധവും, ആ ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂടും എൻ്റെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ നിയന്ത്രണങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കിക്കളഞ്ഞു.​ഞാൻ എൻ്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അമ്മയുടെ ഇടുപ്പിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു. അമ്മ ചെറുതായി ഒന്ന് വിറച്ചതല്ലാതെ എന്നെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. പകരം അമ്മയുടെ കൈകൾ എൻ്റെ പുറകിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.​”ദേവാ..നമ്മൾ ഇത് ചെയ്യുന്നതൊക്കെ ശരിയാണോടാ? നാളെ എന്തെങ്കിലും..” അമ്മ എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം വെച്ചുകൊണ്ട് വളരെ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.​”ശരിയും തെറ്റും ഒക്കെ നമ്മൾ തീരുമാനിക്കുന്നതല്ലേ അമ്മേ? ആരും അറിയുന്നില്ലല്ലോ..നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ഈ ബന്ധം നമുക്ക് മാത്രമുള്ളതല്ലേ,” ഞാൻ അമ്മയുടെ കവിളിൽ കൈവെച്ച് ആ മുഖം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു.​അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ആ കണ്ണുകളിൽ ഭയമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ അടക്കിവെച്ച ഏകാന്തതയുടെയും കാമത്തിൻ്റെയും അണക്കെട്ട് പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതിൻ്റെ ഭാവമായിരുന്നു. അമ്മ എൻ്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് സാവധാനം നോക്കി.​ഞാൻ കൂടുതൽ ആലോചിച്ചു നിന്നില്ല. എൻ്റെ മുഖം അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് താഴ്ത്തി. ഞങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം കോർത്തുചേർന്നു.​അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി ആ വീട്ടിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ആ ഏകാന്തതയുടെയും, കാമത്തിൻ്റെയുമായ വലിയൊരു കഥയുടെ ആദ്യത്തെ അധ്യായം അവിടെ പതുക്കെ എഴുതപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. പുറത്ത് മഴ ശക്തിയായി പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു, എന്നാൽ ആ മുറിക്കുള്ളിലെ ചൂട് അതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഉയർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.