വധു ഒരു എസ്കോർട്ട് ആണ്[ Night King ]

ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ വണ്ടി ഓടിച്ചതിന്റെ ക്ഷീണം ജോമോന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. നേരം വെളുത്തപ്പോൾത്തന്നെ അവർ കേരം നിറഞ്ഞ തീരദേശ പാതകളിലൂടെ ചെങ്ങന്നൂർ ലക്ഷ്യമാക്കി പോവുകയാണ്.

കണ്ണനാണ് വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്. പുറകിലെ കാറിൽ ജോമോന്റെ അപ്പനും അമ്മയും വരുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ അവൻ ഇടയ്ക്കിടെ മിററിൽ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു സാധാരണ പെണ്ണുകാണൽ ചടങ്ങായതുകൊണ്ട് ജോമോൻ വലിയ ആർഭാടമില്ലാത്ത ഒരു കാഷ്വൽ ഷർട്ടും ജീൻസുമാണ് ഇട്ടിരുന്നത്. യാത്രയുടെ ക്ഷീണം കാരണം അവൻ സീറ്റിലേക്ക് തല ചാരിവെച്ചു.

“എന്താടാ, കണ്ണടയുന്നുണ്ടോ?” കണ്ണൻ ചോദിച്ചു.

“ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടെടാ…” ജോമോൻ പറഞ്ഞു. “വെള്ളിയാഴ്ച ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങി, നേരെ അരുണിന്റെ ബാച്ചിലർ പാർട്ടി, അവിടുന്ന് നേരെ നാട്ടിലേക്ക്… ഇപ്പോ ദാ പെണ്ണുകാണാൻ പോകുന്നു.

നേരെ ചൊവ്വേ ഉറങ്ങിയിട്ട് രണ്ട് ദിവസമായി. നീ പിന്നെ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും വരുന്ന വഴി ഉറങ്ങിയില്ലേ.”

“ഓഹോ… അത് പിന്നെ നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു.” ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നാണം ജോമോൻ കണ്ടു.

“അയ്യടാ, എന്താ മുഖത്തൊരു നാണം മൈരന്? അരുണിന് കിട്ടേണ്ട ലോട്ടറി നിനക്ക് അടിച്ചതിന്റെ ക്ഷീണം. ആഹ്, ഭാഗ്യവാൻ.”

കണ്ണൻ ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചു. “ഒന്ന് പോ അളിയാ. ഭാഗ്യം തന്നെയാ. അല്ലെങ്കിൽ ആ മൈരൻ അടിച്ച് പൂസായി ഉറങ്ങുമെന്നും, കൂടെയുള്ള പെണ്ണ് കഴപ്പിളകി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുമെന്നും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചോ?”

“ആഹ്, ശരിയാ. ഇന്നലെ നിന്റെ സമയം തെളിഞ്ഞ ദിവസമായിരുന്നു.” ജോമോൻ കണ്ണടച്ച്, മുഖത്ത് വെയിലടിക്കാതിരിക്കാൻ ഒരു തൊപ്പി വെച്ച് മറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

കണ്ണൻ തുടർന്നു. “പക്ഷേ ഇന്നലത്തെ പാർട്ടി നമ്മൾ

വിചാരിച്ചതിലും പൊളിയായി. തീറ്റയും കുടിയും വലിയുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ്, ആ ജ്ഞാനവേൽ സർപ്രൈസായിട്ട് എസ്കോർട്ട് സർവീസ് വഴി ഐറ്റംസ് ഇറക്കുമെന്ന് ആരും സ്വപ്നം കണ്ടില്ല.

അവൻ നമ്മുടെ കയ്യീന്ന് പതിനയ്യായിരം വീതം വാങ്ങിയപ്പോ ഞാൻ കരുതി വല്ല സ്വർണമോ, ഭാവി വധൂവരന്മാർക്ക് ഒരു തായ്ലൻഡ് ടിക്കറ്റോ വല്ലതും ആയിരിക്കുമെന്ന്.

മൈര്, പെണ്ണുങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്ന് കളറാക്കാനാണെന്ന് ആര് കരുതി! നിനക്ക് വല്ല ഊഹവും ഉണ്ടായിരുന്നോ?”

“എവിടുന്ന്! അവനല്ലാതെ ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു. പിന്നെ ആർക്കും പരാതിയും ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ. വന്നവർ എല്ലാം ഒന്നിനൊന്ന് മെച്ചമായിരുന്നു,” ജോമോൻ പറഞ്ഞു.

കണ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “നിന്റെ റൂമിൽ വന്ന കുട്ടീടെ പേരെന്താ പറഞ്ഞത്?”

“ക്ലാര എന്നാ പറഞ്ഞത്. ഉറപ്പായും വ്യാജ പേരായിരിക്കും.” ജോമോൻ തൊപ്പി മാറ്റി നിവർന്നിരുന്നു. “പക്ഷേ ആള് കൊള്ളാമായിരുന്നു അളിയാ. കണ്ടയുടനെ ചാടിവീഴാൻ നിൽക്കാതെ വളരെ ഫ്രണ്ട്ലിയായിട്ടാ സംസാരിച്ചത്.”

“നീ കാശ് കൊടുത്ത് വിളിപ്പിച്ചിട്ട് വർത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കുവായിരുന്നോ മൈരേ?” കണ്ണൻ ചിരിച്ചു.

“അതല്ലെടാ. സംസാരിച്ചപ്പഴാ മനസ്സിലായത് അവളൊരു മലയാളിക്കുട്ടിയാണെന്ന്. ബാംഗ്ലൂരിൽ ഒരു പ്രൈവറ്റ് ഫേമിൽ വർക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. എഡ്യൂക്കേഷൻ ലോൺ പെട്ടെന്ന് അടച്ചുതീർക്കാനും കുറച്ച് സേവിങ്സിനും വേണ്ടിയാ ഇത് ചെയ്യുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞു.

ഇങ്ങനത്തെ ഹൈ-ക്ലാസ് കോർപ്പറേറ്റ് പ്രൈവറ്റ് പാർട്ടികൾക്ക് മാത്രമേ ഇവർ വരാറുള്ളൂ. അല്ലാതെ ആർക്കും കിട്ടില്ല. നല്ല വിവരമുള്ള കുട്ടിയാ.”

“എന്നിട്ട്?”

“എന്നിട്ടെന്താ, സൂപ്പർ നൈറ്റായിരുന്നു. ബാംഗ്ലൂർ ലൈഫും ജോലിയുമൊക്കെ സംസാരിച്ച് ഞങ്ങൾ കട്ട ഫ്രണ്ട്സായി,” ജോമോൻ ഓർത്തെടുത്തു.

കണ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾ? കാണാൻ ചരക്കാണോ? സുന്ദരിയാണോ അളിയാ? പിക് ഉണ്ടോ?”

“എടാ, നല്ലൊരു കുട്ടി. ഒരു

കുറവും പറയാനില്ല. സ്ട്രക്ചർ, നിറം, പെർഫെക്റ്റ് അളിയാ. നമ്മൾ ചില പടങ്ങളിൽ കാണാറില്ലേ, അതുപോലെ. പക്ഷേ ഒരു ട്വിസ്റ്റുണ്ട്.”

എന്ത് ട്വിസ്റ്റ് മൈരേ? നീ സസ്പെൻസ് ഇടാതെ ഒന്ന് പറയാമോ. എനിക്ക് കിട്ടിയതും കുറ്റമൊന്നും പറയാനില്ല, എന്നാലും പെർഫെക്റ്റ് എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല. നീ പിക് വല്ലതും എടുത്തുകാണുമല്ലോ.”

ഇതും പറഞ്ഞ് കണ്ണൻ വയർലെസ് ചാർജറിൽ വെച്ചിരുന്ന ജോമോന്റെ മൊബൈൽ എടുത്തു. ചാരിക്കിടക്കുന്ന ജോമോന്റെ തള്ളവിരൽ വെച്ച് അൺലോക്ക് ചെയ്ത് ഗാലറി തുറന്നു.

പരസ്പരം രഹസ്യങ്ങളില്ലാത്ത ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളായതുകൊണ്ട് ജോമോൻ എതിർത്തതുമില്ല.

ആകെ കിട്ടിയത് മൂന്ന് ചിത്രങ്ങളാണ്. രണ്ടെണ്ണം അവളുടേത്, ഒരു ക്ലോസപ്പും പിന്നിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഫ്രെയിമും. രണ്ടും ഇരുട്ടത്ത് എടുത്തതാണ്. എങ്കിലും ഫ്ലാഷിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ ജോമോൻ പറഞ്ഞത് അക്ഷരംപ്രതി ശരിയാണെന്ന് കണ്ണന് മനസ്സിലായി.

കടഞ്ഞെടുത്ത ശരീരം, പെർഫെക്റ്റ് കർവുകൾ! മൂന്നാമത്തേത് ഒരു ബാഗിന്റെ പടമായിരുന്നു.

“വല്ലാത്തൊരു മലരൻ തന്നെടാ നീ! ഇത്രേം കിടിലൻ ഒരു ചരക്കിനെ കിട്ടിയിട്ട് അവളുടെ പത്തിരുപത് പിക് എടുക്കുന്നതിന് പകരം ബാഗിന്റെ ഭംഗി നോക്കിയിരുന്ന മൈര്!” കണ്ണൻ കളിയാക്കി.

ജോമോൻ പതുക്കെ നിവർന്ന് സീറ്റ് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു. തൊപ്പി ഡാഷ്ബോർഡിൽ വെച്ച്, കണ്ണന്റെ കയ്യീന്ന് ഫോൺ വാങ്ങി ആ പടം നോക്കി.

“എടാ, ഞാൻ കേറിച്ചെല്ലുമ്പോ അവൾ കുളിമുറിയിലായിരുന്നു. അവളെ വെയ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കുമ്പഴാ ഈ ബാഗ് കണ്ടത്. കണ്ടപ്പോ ഒരു ആകർഷണം പോലെ. സിപ്പറിൽ മൂന്ന് മെറ്റൽ ചാംസ് തൂക്കിയിട്ടിട്ടുണ്ട്:

ഒരു ചെറിയ കോമ്പസ്, ഒരു ആങ്കർ, പിന്നെ ഒരു വെള്ളി ചന്ദ്രൻ. പോരാത്തതിന് സൈഡ് പോക്കറ്റിൽ ഒരു

ബട്ടർഫ്ലൈയുടെ പെയിന്റിംഗും. ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോ അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, അത് അവളുടെ ലക്കി ബാഗാണെന്ന്, എവിടെപ്പോയാലും കൂടെക്കരുതുമെന്ന്.”

“നീ ചെന്നപ്പോ ബാക്കി എന്തൊക്കെയാ നടന്നത്? ഡീറ്റെയിലായിട്ട് പറ അളിയാ,” കണ്ണൻ കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“എടാ, അതാണ് ട്വിസ്റ്റ്. ഞാൻ കീ വെച്ച് റൂം തുറന്ന് കയറിയപ്പോ അവൾ വാഷ്റൂമിലായിരുന്നു. ഞാൻ എത്തിയെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോ അവൾ അകത്തൂന്ന് ചോദിച്ചു, ലൈറ്റ് ഓഫാക്കാമോ എന്ന്.

ഇതെന്ത് കൂത്ത് എന്നായി ഞാൻ. എന്തിനാന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ പറയുവാ, മാസ്ക് എടുക്കാൻ മറന്നുപോയി, അതുകൊണ്ട് ലൈറ്റ് ഓഫാക്കണമെന്ന്.”

“മാസ്കോ? എന്ത് മാസ്ക്? അതും ലൈറ്റും തമ്മിൽ എന്ത് ബന്ധം?”

“ഞാനും അത് തന്നെ ചോദിച്ചു. അപ്പഴാ പറഞ്ഞത്, അവൾ ഉൾപ്പെടെ രണ്ടുമൂന്ന് പേർ മുഖം കാണിക്കില്ല, മാസ്ക് ഇടും എന്ന് ജ്ഞാനവേലിനോട് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിരുന്നെന്ന്.

ഞാൻ കിളി പോയി അവിടെ ഇരുന്നു. ലൈറ്റ് ഓഫാക്കുന്ന വരെ അവൾ വാഷ്റൂമിൽ തന്നെ നിന്നു. ലൈറ്റ് വേണമെങ്കിൽ ഒരു മാസ്ക് വാങ്ങിത്തരാമോ എന്നായി പിന്നെ.

ഞാൻ ഒന്നും നോക്കിയില്ല. നീ അവിടെത്തന്നെ നിക്ക്, കിട്ടുമോന്ന് നോക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ് നേരെ ബ്ലിങ്കിറ്റിൽ ഒരെണ്ണം ഓർഡർ ചെയ്തു. ചുണ്ട് മാത്രം കാണുന്ന ഒരു പാർട്ടി മാസ്ക്.

പത്ത് മിനിറ്റിൽ സാധനം എത്തി. വാഷ്റൂമിന്റെ ഡോർ പതിയെ തുറന്ന് ഞാൻ അത് കയ്യിൽ കൊടുത്തു. ഒരു മൂന്ന് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോ അവൾ ഇറങ്ങിവന്നു.”

“എന്നിട്ട്?”

“എന്റെ പൊന്നളിയാ, മാസ്ക് ഉണ്ടായിട്ട് കൂടി അവളുടെ ഒരു ഭംഗി! ആ മാസ്കിന്റെ മറവിൽ ഒരു രംഭ തന്നെയുണ്ടെന്ന് ഈസിയായിട്ട് ഊഹിക്കാം.

അവൾ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോ

തന്നെ ആ അന്തരീക്ഷം മൊത്തം മാറി. ചെറിയൊരു ഡ്രിങ്ക് ഷെയർ ചെയ്ത്, കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഞങ്ങൾ കുറെ സംസാരിച്ചു.

പക്ഷേ മാസ്ക് ഇട്ട മുഖത്ത് നോക്കി സംസാരിച്ചിട്ട് എനിക്ക് ഒരു ഇത് കിട്ടുന്നില്ല. ഞാൻ അത് അവളോട് പറഞ്ഞു.”

“അവൾ എന്ത് പറഞ്ഞു?”

“റിസ്ക് എടുക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന്. അവരുടെ കൂട്ടത്തിലെ ഒരു കുട്ടി രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ് സൂയിസൈഡ് ചെയ്തു പോലും. ഏതോ തന്തയില്ലാത്ത കഴുവേറി ഫോട്ടോയും വീഡിയോയുമൊക്കെ എടുത്തു, അത് ലീക്കായി, സൈറ്റിലെല്ലാം ഇറങ്ങി, ആ കുടുംബം മൊത്തം നാറി.

അന്ന് മുതൽ അവൾ അടക്കം ചിലർ എടുത്ത എക്സ്ട്രാ പ്രൊട്ടക്ഷനാണത്രേ ഈ മാസ്ക്. മാസ്ക് മാറ്റണമെങ്കിൽ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്താ മതി എന്നും പറഞ്ഞു.

എനിക്കും തോന്നി, മാസ്ക് നോക്കി മിണ്ടിയിരുന്നാ മൂഡാകില്ലെന്ന്. അങ്ങനെ ഞാൻ പോയി ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി, തിരിച്ചുവന്ന് അവളുടെ അരികിൽ ഇരുന്നു.”

ജോമോൻ തുടർന്നു: “ഒരു 10 സെക്കണ്ടില് അവള് അവളുടെ മുഖം എന്റെ മുഖത്ത് ഉരച്ച്, ഹോ എന്ന സോഫ്റ്റ് ആണെന്നോ, ഞാന് കൈ കൊണ്ട് മുഖം കൊരി എടുത്തു ഒരു ഉൾപ്രേരണ എന്ന പോലെ ഉമ്മ വെച്ചു, അവളും സൂപ്പര് ആയിട്ട് റെസ്പോണ്ട ചെയ്തു.

നല്ല റിലാക്സ്ഡ് ആയി മൂഡിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവൾ ഒട്ടും പ്രൊഫഷണൽ അകൽച്ച കാണിച്ചില്ല. വളരെ അഫക്ഷനേറ്റ് ആയിട്ടാണ് അടുത്തിടപഴകിയത്. അവളുടെ ആ ലുക്കും, നാച്ചുറൽ മണവും, നമ്മളെ കെയർ ചെയ്യുന്ന രീതിയും…

ഞാൻ ഇന്നേവരെ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്തത്ര സ്പെഷ്യൽ ആയിരുന്നു അളിയാ. നമ്മള് പലരെയും കളിച്ചിട്ടില്ലേ, പക്ഷേ ഇവളെ എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകത. ഞങ്ങള്

, നീ കളിയാകും എന്നാലും പറയുവാ, ഞങ്ങള് ശരിക്കും ഒരു ലവേഴ്സ് പോലെ ആയിരുന്നു.

എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു ഞങ്ങള് കുറെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, കഴുത്തിലും ചെവിയിലും ഓക്ക് ഉമ്മ വെച്ചു, പിന്നെ അവളുടെ ചുണ്ടില്. എന്റെ പൊന്നളിയ, എന്തൊരു സ്വീറ്റ് ആയിരുന്നു അവളുടെ രുചി.

നാകും ആ തുപ്പലും എല്ലാം, മൈരു എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ആ ടേസ്റ്റ് ഉണ്ടെട. പിന്നെ എന്റെ മടിയിലേക്ക് അവൾ കേറിയിരുന്നായിരുന്നേട എല്ലാം.

ആ ഇരുപ്പില് എനിക്ക് അവളുടെ കൊതം ഓക്ക് നന്നായി പിടിക്കാന് പറ്റി, അവൾ തന്നെ ഡ്രസ് പൊക്കി എനിക്ക് ഫ്രീ ആക്സെസ് തന്നു.

എന്റെയും അവളുടെയും ഡ്രസ് എപ്പോ അഴിഞ്ഞെന്ന് പോലും അറിഞ്ഞില്ല, യാത്രയ്ക്ക് യന്ത്രികമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ കൈകള്. അവൾ ആദ്യമേ തന്നെ കുണ്ണ പിടിച്ചു പൂറില് കയറ്റി, അപ്പോ എനിക്ക് മനസ്സിലായി അവളും നല്ല കഴച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന.

ഞങ്ങള് അ ഇരുപ്പില് കുറച്ച് നേരം അടിച്ചു. എനിക്ക് വരുന്നു എണ്ണയപ്പോള് ഞാന് അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ പിടിച്ച് നിർത്തി അത് മനസ്സില് ആകിയ പോലെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി എന്റെ മുന്നില് മുട്ടില് ഇരുന്നു കുണ്ണ വായിലെടുത്ത്, അവളുടെ തേനും എന്റെ പാലും കൂടി ചേർന്ന്

അവൾ നക്കി എടുത്തളിയ. ഹോ സ്വർഗം കണ്ടു. അവൾ അങ്ങനെ കുറെ നേരം ഊമ്പി. പിന്നെ ഞാന് തന്നെ അവൾ പിടിച്ചു മുകളില് കിടത്തി എന്നിട്ട് അവളുടെ പൂറിലേക്ക് മുഖം ആമർത്തി നക്കി തിമർത്ത്.

പിന്നെ അവൾ എന്നെ പടിച്ചു മുകളില് കയറ്റി കുണ്ണ പൂറ്റിലേക്ക് ഇറക്കി അടിക്കാന് തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്ക്

പൊസിഷൻ ചേഞ്ച് ചെയമോ എന്ന അവൾ പറഞ്ഞു ഡോഗ്ഗി ചെയ്തു.

ഹോ അവൾ ഒരു ഒന്നൊന്നര ഐറ്റം തന്നെയാ. എനിക്ക് ഇടയ്ക്ക് തോന്നി പോയി മൈരു ഇവള് എന്റെ കെട്ടിയോൾ ആയിരുന്നെങ്കില് എന്നു.

നേരം വെളുക്കുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. രണ്ടു തവണ കളിച്ചു. മുഖം കാണാതെ അവള് എന്റെ മനസ്സില് കേറി പാർത്ത്.

ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ വീണ്ടും കൊതിയാവുന്നു,” ജോമൻ ഒറ്റ ഇരുപ്പിന് പറഞ്ഞു. തിരിഞ്ഞു കണ്ണനെ നോക്കുമ്പോള് അവന് കൈ പാനറ്റിന് മുകളിലൂടെ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു അമർത്തുന്നതാണ് കണ്ടത്.

അത് കണ്ടു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ജോമോൻ അവനോട് നേരെ നോക്കി ഒടിക്ക് മൈരെ. ചോദിച്ച ചോദിച്ചു എനിക്കും കമ്പി ആയി.

“ശെടാ, ഇതെന്ത് ഏർപ്പാട്! നീ മുഖം കണ്ടില്ലേ മൈരേ? ഫോട്ടോ ഒന്നും എടുക്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ?” കണ്ണൻ ചോദിച്ചു.

“എടാ, ഞാൻ അത് പറഞ്ഞതാ. പക്ഷേ അവൾക്ക് എന്തോ ഒരു ഉൾവിളി പോലെ, വേണ്ടെന്ന്. ഇനി ഒരു തവണ കൂടി മീറ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റിയാ ഉറപ്പായും ലൈറ്റിട്ട്, കണ്ണിൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് ആകാമെന്ന് പറഞ്ഞു. പിന്നെ ഞാനും നിർബന്ധിച്ചില്ല,” ജോമോൻ പറഞ്ഞു.

“അല്ല നിന്റെ മോശം അല്ലായിരുന്നല്ലോ.”

“ഹം ആണ് ഇല്ലെന്ന പറഞ്ഞിലല്ലോ. ഇന്നലെ വന്നവന്മാരില് നീ മാത്രമാണ് കെട്ടാത്തത്, സോ ഞങ്ങള് കെട്ടിയവന്മാർക്ക് എപ്പോ കിട്ടിയാലും അതൊരു അനുഭവമാ മോനേ, പിന്നെ രാവിലെ എണീറ്റപ്പോള് മഞ്ജുന്റെ മെസേജ് കണ്ടപ്പോള്”..” അവന് മുഴുവിപ്പിച്ചില്ല

കണ്ടപ്പോള് എന്താ? ഒരു ഉണ്ടയും ഇല്ല മൈരെ എനിക്ക് അറിഞ്ഞുടെ നിന്നെ, കുറ്റബോധം എന്നു വല്ലോം പറഞ്ഞ മൈരെ ഇടി

കിട്ടും നിനക്ക്” ജോമോൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ദേഷ്യം കാണിച്ചു.

“അയിനു ഞാന് പറഞ്ഞിലല്ലോ പൂറിമോനെ,.. അവളുടെ മെസേജ് കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് വീണ്ടും മൂഡ് ആയി. പിന്നെ എന്റെ റൂമില് ആദ്യം ഉണ്ടായിരുന്ന പെണ്ണിനെ കൊണ്ട് വായിലെടുപ്പിച്ച ഇറങ്ങിയെ” ഇതും പറഞ്ഞു അവന് കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു.

“ഹ ഹ എന്നിക്കറിയില്ലേ, അല്ല എന്തായിരുന്നു അവളുടെ മെസേജ്? പുതിയ ബികിനി? അതോ പൂർ വടിച്ചതോ? എന്തായിരുന്നു കമ്പി ആകാന് കാരണം?”

“യാതൊന്നും അല്ല, അവൾ എനിക്ക് അവളുടെ ഒരു ചാറ്റ് മെസേജ് സ്ക്രീൻ ഷോട്ട് അയച്ചു. അവളും ഓഫ്ഫീസിലെ ഒരുത്തനും ആയുള്ള ചാറ്റ്.

ഒരു 30 മിനിറ്റ് ചാറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു അതില്. അത് വായിച്ചു എനിക്ക് പോകാതിരുന്നത് ഭാഗ്യം. “

“ശേ , ശരിക്കും, ഏത് അവളുടെ പുറകെ നടക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞ ഒരുത്തനോ,?”

“അല്ല അല്ല, ഇത് അവനല്ല, വേറെ ഒരുത്തന. ഇന്ന നോക്ക് “ ഇതും പറഞ്ഞു കണ്ണൻ മൊബൈല് അൺലോക്ക് ആക്കി കൊടുത്തു.

ജോമോൻ മഞ്ജു ന്റെ മെസേജ് ഓപ്പണ് ആകി ആ സ്ക്രീൻഷോട്ടുകൾ വായിക്കാന് നോക്കി പക്ഷേ വൺ ടീമെർ ഇട്ടു കൊണ്ട് 4 ഇമേജ് വന്നു കിടപ്പുണ്ട്.

“അളിയാ ഇതില് അവൾ കുറച്ച് ഇമേജ് അയച്ചിട്ടുണ്ട്, വൺ ടൈം വ്യൂ ആണ്, ഓപ്പണ് ആകട്ടെ?”

കണ്ണൻ “നോക്ക് നീ, മിക്കവാറും ഓഫീസ് പോകാന് റെഡി ആകുന്ന പിക്സ് ആയിരിക്കും. എന്നും കാണുന്നനെ അല്ലേ,” ഇതും പറഞ്ഞു അവന് ഡ്രൈവിങ്ങില് തന്നെ ശ്രദ്ധ വെച്ചു.

ജോമോൻ ആദ്യത്തെ ചിത്രം ഓപ്പണ് ആകി, അത് കണ്ണൻ

പറഞ്ഞ പോലെ അവൾ റെഡി ആകാന് പോകുന്ന ഒരു ചിത്രം, ഇതില് മഞ്ജു ഒരു പിങ്ക് പാനറ്റി പിന്നെ മാച്ചിങ് ആയിട്ടുള്ള ഒരു ബ്രാ ഇട്ടു കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി എടുത്ത സെൽഫി.

അടുത്ത ചിത്രം അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നു കൊണ്ട് കൂണ്ടീ കാണിച്ചു കൊണ്ട്, പക്ഷേ അതില് അവൾ ഒരു ട്ടാറ്റൂ അടിച്ചത് കാണിച്ചു കൊണ്ട് ഉള്ള ചിത്രം.

ചിത്രം കാണുന്നതിന് ഒപ്പം സ്വന്തം കുണ്ണ പിടികുന്ന കണ്ടു കണ്ണൻ ചിരി വന്നു. ഇതൊന്നും വക വെക്കാതെ അടുത്ത ചിത്രം ജോമോൻ ഓപ്പണ് ആകി, അതില് പൂർണമായും ഡ്രസ് ചെയ്ത മഞ്ജു ആയിരുന്നു.

ക്ലീവേജ് കാണും വിധം, വളരെ കാമോദ്ദീപകമായ ഒരു സാരി ഇട്ടു ടോപ്പ് സെൽഫി എടുത്തത്. ജോമോൻ അത് കണ്ണനെ കാണിച്ചു, അത് കണ്ടു കണ്ണനും ഒന്നു ഞെട്ടി.

“അല്ല അവൾ ഇതൊക്കെ ഇട്ടു എവിടെ പോകുവാ, ഒഫ്ഫീസ് വേഷം അല്ല.”

അടുത്തത് ഓപ്പണ് ആകി ഉടനെ. അതില് കാറിന്റെ പുറകിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം. എന്തിനാണ് പുറകില് ഇരിക്കുന്നതു എന്നറിയില്ല.

ഇത് കണ്ട കണ്ണന്റെ കിളി പോയി, അവന് ഉടനെ അടുത്ത ചിത്രം ഓപ്പണ് ആകി. അതില് കണ്ടത് രണ്ടുപേരുടേം കുണ്ണയിൽ നിന്നും പ്രീകം പോയി.

അതില് മഞ്ജു നേരത്തെ ഇട്ട ബ്രയിലൂടെ അവളുടെ മാറിടം ചുറ്റി കൊണ്ട് രോമം നിറഞ്ഞ ഒരു കൈ. ആ ചിത്രം വന്നിട്ട് ഒരു 10 മിനിറ്റ് ആയി കാണും.

കണ്ണൻ ഉടനെ തന്നെ അവളെ വിളിച്ചു. സ്വിച്ച് ഓഫ്!!!. മെസേജ് അയച്ചു. സിംഗിൾ ടിക്ക് മാത്രം.

കണ്ണൻ കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു ആമർത്തി കൊണ്ട് വീണ്ടും വിളിച്ചു. ജോമോൻ അവന്റെ അക്ഷമ കണ്ടു, ചിരിച്ചു. കണ്ണൻ അവനെ നോക്കി “മൈരെ ഊതല്ലേ, മൈരു ഇവിടെ ഇത് കണ്ടു സമാനം ഇപ്പോ പൊട്ടും എന്നാ അവസ്ഥയാ, ഇതവന് തന്നെ, ഇന്നലെ അവൾ ചാറ്റ് ചെയ്തവന്.

ആ ചാറ്റ് ലാസ്റ്റ് ഭാഗം കാണിച്ചിട്ടില്ല. അവൾ എനിക്ക് സർപ്രൈസ് കൊണക്കുവാ മൈരു.”

ജോമോൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് “എടാ എന്റയലും നീ തന്നെ അവളെ ഇളക്കി വിട്ടത്. എന്നിട്ട് ഇപ്പോ എന്താ. അവൾ എല്ലാം തരും.

നീ ഒന്നു സമാധാനപ്പെട്. നീ വണ്ടി എടുക്കേടാ”

അപ്പോഴേക്കും ആരോ വന്ന് ഡോറിൽ തട്ടി. ജോമോൻ നോക്കിയപ്പോൾ അപ്പൻ. അവൻ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി.

“എന്താടാ നിങ്ങൾ വഴിയിൽ നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നെ? എന്ത് പറ്റി?”

“അത് പിന്നെ അപ്പാ, ഇവന് ഒരു അത്യാവശ്യ കോൾ വന്നു, ഒരു ഇമെയിൽ അയക്കാനുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാ നിർത്തിയത്. ഞങ്ങൾ ഇപ്പോ എടുക്കുവാ, അപ്പൻ ചെന്ന് വണ്ടിയിൽ കേറ്.”

ജോസഫ് വണ്ടിയിലിരിക്കുന്ന മകനെയും കണ്ണനെയും മാറിമാറി നോക്കി. രണ്ടിന്റെയും ഇരിപ്പിൽ എന്തോ പന്തികേട് മണത്ത അയാൾ ഒരു നോട്ടം കൊടുത്തിട്ട് നടന്നു.

പക്ഷേ പുറകിലെ വണ്ടിയിലേക്കല്ല. പകരം അവരുടെ വണ്ടിയുടെ ബാക്ക് ഡോർ തുറന്ന് അകത്ത് കയറി.

“ഇനി വണ്ടി എടുക്ക്. നിങ്ങൾ എന്ത് ഉണ്ടാക്കുവാന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷേ ഇങ്ങനെ പോയാ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ കേറുമ്പോ പാന്റ് മറച്ചുപിടിച്ച് കേറേണ്ടി വരും.” ഇതും പറഞ്ഞ് അയാൾ ചിരിച്ചു.

“ഈ അങ്കിളിന്റെ ഒരു കാര്യം! ഞങ്ങൾ പയ്യന്മാർക്ക് അല്പം പ്രൈവസി തരില്ല. കിളവനായി…” എന്നും

പറഞ്ഞ് കണ്ണൻ വണ്ടി എടുത്തു.

“അതേടാ കോപ്പേ, ഞാൻ കിളവൻ. നീ കെട്ടി രണ്ട് കൊച്ചുമായി. ഈ ചെറുക്കനെ കെട്ടിക്കണമെന്ന് നിന്നോട് എത്ര തവണ പറഞ്ഞു? എന്നിട്ട് നീയോ, അവന്റെ എല്ലാ കുരുത്തക്കേടിനും കൂടെയുണ്ടാകും.”

“ഈ അപ്പന്റെ ഒരു കാര്യം,” ജോമോൻ പറഞ്ഞു. “കുറച്ചൂടെ കഴിഞ്ഞ് കെട്ടാമെന്ന് തന്നെയല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. അല്പം കൂടി ഒന്ന് എൻജോയ് ചെയ്യട്ടെ അപ്പാ.”

ജോസഫ് ചിരിച്ചു. “എടാ കുരിപ്പേ, നിനക്ക് അതൊക്കെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞും ആകാം, കണ്ടും നോക്കിയും ചെയ്താ മതി. നീ കെട്ടാതെ ഇരുന്നാലേ, നിന്റെ താഴെയുള്ള അനിയത്തിക്ക് അത് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടാകും.”

രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു. കണ്ണൻ പറഞ്ഞു, “അല്ല അങ്കിളേ, ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ മീനു ആന്റി അറിഞ്ഞാലുള്ള എൻജോയ്മെന്റ്… ഹിഹിഹി.”

“ഒന്ന് പോടാപ്പാ, അവൻ എന്നെ പേടിപ്പിക്കുവാ. നീ വേഗം വണ്ടി വിട്, പതിനൊന്ന് മണിക്കെങ്കിലും എത്തണം. നിനക്കൊക്കെ ഇന്നലെ വന്നാ എന്തായിരുന്നു പ്രശ്നം?

ഇതിപ്പോ വീട്ടിൽ എത്തി വേഷം മാറി ചാടിയിറങ്ങിയതല്ലേ.”

“അതപ്പാ, ഇന്നലെ കൂടെ പഠിച്ച ഒരുത്തന്റെ ബാച്ചിലേഴ്സ് പാർട്ടിയായിരുന്നു. ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരെണ്ണം. അത് കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയതാ.”

“എടാ മൈരേ, അപ്പോ നീയൊക്കെ ഉറങ്ങിയില്ലേ? ഇത്രേം ദൂരം ഉറങ്ങാതെ! എന്റെ കർത്താവേ, എന്നതാടാ നിന്റെയൊക്കെ ഓരോ കന്നംതിരിവുകൾ. നിന്റെ തള്ള അറിഞ്ഞാ ചെവിതല കേൾക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല.”

“എന്റെ പൊന്ന് പപ്പാ, വേറെ നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു. ഇനി അഞ്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞേ ഞാൻ പോകുന്നുള്ളൂ, പോരേ?”

“ഇതിനും മാത്രം എന്ത് നിവൃത്തികേടായിരുന്നു മൈരേ, രാത്രിക്ക് രാത്രി റെസ്റ്റില്ലാതെ അവിടുന്ന് ഇങ്ങോട്ട് ഫുൾ ഡ്രൈവ് ചെയ്യാൻ? വല്ല

പെണ്ണുപിടുത്തമായിരുന്നോ ഇത്രേം റിസ്ക് എടുക്കാൻ?”

ഒരു തമാശ കലർന്ന ദേഷ്യത്തോടെ ജോസഫ് ചോദിച്ചു.

കണ്ണൻ പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്ക് ചവിട്ടി. പിന്നെ ചമ്മി മിററിലൂടെ പുള്ളിയെ ഒന്ന് നോക്കി വീണ്ടും വണ്ടി എടുത്തു.

“എടാ മൈരന്മാരേ! ആയിരുന്നോടാ? അത് തന്നെയായിരുന്നു, പെണ്ണുപിടുത്തം. ഹോ, ഇങ്ങനെ കഴപ്പിളകിയ രണ്ടെണ്ണം. പെണ്ണുകാണുന്നതിന്റെ തലേന്ന് പോലും! ഇവന്മാർ നന്നാകില്ല.”

കണ്ണൻ ചിരിച്ചു. “എന്റെ പൊന്ന് ജോസഫ് ബ്രോ, ചിൽ. ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ, ഞങ്ങൾ എത്തിയില്ലേ. ഇനി ഈ പെണ്ണിനെ കണ്ട് ഉറപ്പിച്ചിട്ടേ ഞാൻ പോകൂ. അല്ല പിന്നെ.”

“എന്നാ നിനക്ക് കൊള്ളാം. അത് പോട്ടെ, എന്തായിരുന്നു ഇന്നലത്തെ പരിപാടി? കാഷ്വലായിട്ടുള്ള സ്ഥിരം പരിപാടിയാന്ന് പറയല്ലേ.”

“അത് പിന്നെ പപ്പാ, വെള്ളമടി തന്നെയായിരുന്നു പ്ലാൻ. പക്ഷേ കൂട്ടത്തിലുള്ള ഒരുത്തൻ ഒരു വൻ പണി സെറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. അവൻ ഏതോ എസ്കോർട്ട് സർവീസ് വഴി ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ ഐറ്റം റൂമിൽ റെഡിയാക്കി വെച്ചിരുന്നു.

ബാച്ചിലർ ബോയ്ക്ക് രണ്ടെണ്ണം. അങ്ങനെ ഒരു ഒന്നൊന്നര പരിപാടിയായിരുന്നു അപ്പാ.”

“എടാ എടാ, നീയൊക്കെ കൊള്ളാമല്ലോ! ഇതൊന്നും അത്ര ശരിയല്ല കേട്ടോ.” ജോസഫ് ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ട് ചാരിയിരുന്നു.

“അങ്ങനെ പറയല്ലേ അപ്പാ, ഞങ്ങളും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല ഈ പരിപാടി.”

കണ്ണൻ ഇടയ്ക്ക് കയറി. “ഞാൻ പോകണ്ട പോകണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞതാ അങ്കിളേ, എന്നിട്ടും അവൻ പോയി. എന്നിട്ട് അങ്കിൾ പറയുന്നത് ഞാനാണ് ഇവന് സപ്പോർട്ട് എന്ന്. പാവം ഞാൻ.”

എടാ കഴുവേറി മൈരേ, ഇതിൽ ഏറ്റവും ഗുണം ഉണ്ടായത് നിനക്കല്ലേ!” ജോമോൻ പറഞ്ഞതും കണ്ണൻ അവന്റെ വായ പൊത്തി.

“ഡോണ്ട് പ്രൊഡ്യൂസ് ടൂ

മച്ച്. ഞാൻ ഗിയർ ഊരി വായിൽ കുത്തിക്കേറ്റും.”

ജോമോൻ അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി. “എന്തോന്ന്, എന്തോന്ന്?”

“കൂടുതൽ ഉണ്ടാക്കല്ലേ മൈരേ എന്ന്.”

“എടാ, അടികൂടാതെ കാര്യം പറയെടാ,” ജോസഫ് ചോദിച്ചു. “കണ്ണാ, എന്തോ കാര്യമായി നടന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ?”

“ഒന്നുമില്ല പപ്പാ, ആ കഥയൊക്കെ തിരിച്ച് പോകുമ്പോ പറയാം,” ജോമോൻ പറഞ്ഞു. “ഇപ്പോ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാരെ വിളിച്ച് വഴി ചോദിക്ക്. അവർ പറഞ്ഞ കവല എത്തി. ഇവിടെ ആരോ ഉണ്ടാകുമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്?”

ജോസഫ് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. “ആ, ശരിയാണല്ലോ. കണ്ടോ, ഞാൻ കേറിയതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് എത്തി. നിക്ക്, ഞാൻ ആ തന്ന നമ്പറിൽ വിളിക്കട്ടെ. നീ ഒന്ന് ഒതുക്കിയേടാ.”

ജോസഫ് പുറത്തിറങ്ങി ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്ന നേരം കണ്ണൻ വീണ്ടും വാട്ട്സാപ്പ് നോക്കി. ജോമോനും ആകാംക്ഷയോടെ എത്തിനോക്കി. രണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ കൂടി വന്നുകിടപ്പുണ്ട്.

അത് തുറക്കുന്നതിന് മുമ്പേ ജോസഫ് വണ്ടിയിൽ കേറി.

“എടാ, ദോ ആ വണ്ടിയുടെ പുറകെ വിട്ടോ. അവൻ കുറെ നേരമായി വന്ന് നിക്കുവാന്ന്. നിന്റെയൊക്കെ കഥ കാരണം ലേറ്റായി.”

“ഹോ എന്റെ അപ്പാ, ഈ പരാതി ഒന്ന് നിർത്ത്. എത്തിയല്ലോ, പതിനൊന്ന് മണിക്ക് ഇനിയും പതിനഞ്ച് മിനിറ്റുണ്ട്. എന്ത് നോക്കുവാ മൈരേ, എടുക്ക് അങ്ങോട്ട്,” ജോമോൻ അല്പം കടുപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.

കണ്ണൻ വീർപ്പുമുട്ടി മൊബൈൽ മാറ്റിവെച്ചു. ആ ചിത്രങ്ങൾ ഉടനെ നോക്കണമെന്നുണ്ട്. ഇനി ആ വീട്ടിൽ കേറിയാ എപ്പഴാ നോക്കാൻ പറ്റുന്നതെന്ന് അറിയില്ല.

ആകെ തൈര് സീൻ. അവൻ വണ്ടി എടുത്തു.

വഴി തിരിയുന്നിടത്ത് ഇൻഡിക്കേറ്റർ ഇട്ടുകൊണ്ട് കണ്ണൻ പറഞ്ഞു, “രണ്ടും കൂടി തല്ലുകൂടാതെ. ജോസഫ് ബ്രോ,

പ്ലീസ്, സംയമനം പാലിക്കൂ. നമ്മൾ സ്ഥലത്തെത്തി.

ദാ, പെണ്ണിന്റെ വീടായി. ഇനി നിന്റെ സ്വന്തം പെണ്ണിനെ കാണാനുള്ള ടൈമാണ്.”

ജോമോൻ ഷർട്ടൊക്കെ ഒന്ന് ഒതുക്കിയിട്ടു. പകുതി ഓടിട്ടതും പകുതി വാർത്തതുമായ ഒരു വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് കാർ കയറിനിന്നു. പുറകെ ജോമോന്റെ അമ്മയുടെ വണ്ടിയും വന്നുനിന്നു.

പെണ്ണിന്റെ വീട്ടുകാർ എല്ലാവരും വരാന്തയിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എല്ലാവരും അകത്ത് കയറിയിരുന്നു. സൽക്കാരവും വിശേഷം പറച്ചിലുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് വീട്ടുകാർ തമ്മിൽ കാര്യമായ സംസാരം തുടങ്ങി. പെണ്ണിന്റെ അപ്പൻ പറഞ്ഞു, “അത് പിന്നെ, മോള് ബാംഗ്ലൂരീന്ന് രാവിലെ എത്തിയതേയുള്ളൂ.

ആശുപത്രിയിൽ ഡ്യൂട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരോടൊക്കെ പെണ്ണുകാണലാണ്, ഒഴിവ് വേണം എന്ന് പറഞ്ഞാ ആര് കേൾക്കാനാ, അല്ലേ. അവളെ ഒരുക്കുവാ, ലേശം കാത്തിരിക്കണം കേട്ടോ മോനേ.”

എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. ജോമോനും ഒരു ചമ്മിയ ചിരി ചിരിച്ചു.

ഉടനെ പെണ്ണിന്റെ ഒരു അമ്മാവൻ ചോദിച്ചു, “അല്ല, മോനും ബാംഗ്ലൂരല്ലേ? എന്നാ എത്തിയത്? അവിടെ ഇൻഫോസിസിലാണോ? എന്റെ പെമ്പ്രന്നോത്തിയുടെ വകയിലെ ഒരു കൊച്ച് അവിടെയുണ്ട്, ഒരു സിനി. അറിയാവോ മോന്?”

കണ്ണന് ചിരി വന്നു. അധികം മുഷിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി അവൻ തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു. “അത് പിന്നെ അമ്മാവാ, ബാംഗ്ലൂർ എന്ന് പറഞ്ഞാ ഇൻഫോസിസും ടിസിഎസും മാത്രമല്ല.

അവിടെ വേറെ നൂറ് കമ്പനിയുണ്ട്. ഇവൻ ഒരു സ്റ്റാർട്ടപ്പിലാ, പേര് കേട്ടാ അറിയാൻ വഴിയില്ല. പിന്നെ ഇൻഫോസിസിൽ തന്നെ ഒരു ലക്ഷം ജോലിക്കാരുണ്ട്.

അതിൽ ഒരു സിനിയെ അറിയാമോ എന്ന് ചോദിച്ചാ കഷ്ടപ്പെട്ട് പോകും കേട്ടോ.”

എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. അല്പം ദേഷ്യം വന്ന അമ്മാവൻ തിരിച്ച് ഗോളടിക്കാൻ

നോക്കി. “അത് കൊള്ളാം! പേര് പോലും കേട്ടാ അറിയാത്ത കമ്പനിയിലാണോ ജോലി? എന്നതാ അളിയോ, ചെറുക്കന്റെ ജോലിയൊക്കെ അന്വേഷിച്ചില്ലായിരുന്നോ?”

സീൻ വഷളാകുന്നത് മണത്ത പെണ്ണിന്റെ ഒരു കസിൻ ചെറുക്കൻ ഇടയ്ക്ക് കേറി. “എന്റെ പൊന്ന് പേപ്പാ, എന്നാ അറിഞ്ഞിട്ടാ നിങ്ങൾ ഈ പറയുന്നെ?

സ്റ്റാർട്ടപ്പ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാ നല്ല ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റുള്ള പുതിയ കമ്പനികളാ. ഇപ്പോ അതിലാ കൂടുതൽ അവസരം, നല്ല ശമ്പളവും. അല്ലേ ബ്രോ? അല്ലാതെ ഇൻഫോസിസ് പോലെ നക്കാപ്പിച്ചയ്ക്കുള്ള അടിമപ്പണിയല്ല.”

ഇത് കേട്ട് ചാർജായ കണ്ണൻ, “അല്ല പിന്നെ! അമ്മാവാ, ഇവൻ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന കമ്പനിക്ക് അടുത്ത മൂന്ന് മാസത്തിനുള്ളിൽ അമേരിക്കേന്ന് ഒരു വൻ ഇൻവെസ്റ്റർ വരുന്നുണ്ട്. അത് കഴിഞ്ഞാ സീൻ മാറും.

ചിലപ്പോ ഇവൻ അങ്ങ് അമേരിക്കയ്ക്ക് പോകാനും ചാൻസുണ്ട്. മോൾക്ക് പാസ്പോർട്ട് ഇല്ലെങ്കിൽ ഉടനെ രണ്ടുമൂന്നെണ്ണം എടുത്തേക്ക്.”

അവിടെ ഒരു പൊട്ടിച്ചിരിയായിരുന്നു. നന്നായിട്ട് ചമ്മിയ അമ്മാവൻ നൈസായിട്ട് അവിടുന്ന് സ്കൂട്ടായി.

അപ്പോഴേക്കും പെണ്ണിന്റെ അനിയത്തി, പ്ലസ് ടുവിന് പഠിക്കുന്ന ബെറ്റി, അങ്ങോട്ട് വന്നു. അപ്പൻ അവളെ പരിചയപ്പെടുത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു, “മോള് ഇവരെ വീടും ചുറ്റുമൊക്കെ ഒന്ന് കാണിച്ച് കൊടുക്ക്.

മോനേ ചെല്ല്, ഇവിടെയൊക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിക്കാണ്. അപ്പോഴേക്കും റീനു റെഡിയാകും.”

“കുഴപ്പമില്ല, ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം. മമ്മി പൊയ്ക്കോ,” ജോമോൻ പറഞ്ഞു.

“എടാ കണ്ണാ, നീ വാടാ മോനേ. അവൻ ഇവിടെ ഇരിക്കട്ടെ,” റാണി വിളിച്ചു. കണ്ണൻ ഒരു മടി കാണിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ റാണി ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി. അത് കണ്ടപാടെ അവൻ എണീറ്റു.

“വാ മമ്മീ, നമുക്ക് വീടൊക്കെ കാണാം. ഇവൻ ഈ

ഓൾഡീസിന്റെ കൂടെ ഇരിക്കട്ടെ.” എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.

ബെറ്റി അവരെ വീടിന്റെ പുറത്തൊക്കെ കൊണ്ടുനടന്ന് കാണിച്ച്, പുറകുവശത്തൂടെ അകത്തേക്ക് കേറ്റി. താഴെ രണ്ട് മുറി, മുകളിൽ ഒന്ന്. പെണ്ണ് ഒരുങ്ങുന്നത് താഴത്തെ മുറിയിലാണ്, അവിടെ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. ബെറ്റി അവരെ മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

“ഇതാണ് എന്റെയും ചേച്ചിയുടെയും റൂം. ഇനി കല്യാണമൊക്കെ സെറ്റായാ ഞാൻ താഴേക്ക് മാറേണ്ടി വരും,” ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.

കണ്ണൻ റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ റാണി ബെറ്റിയോട് ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു, “ഇത് കൊള്ളാലോ, നല്ല ഭംഗിയുണ്ടല്ലോ ഈ ബാഗിന്. ആരുടെയാ, നിന്റേതാണോ?”

“അല്ല ആന്റീ, ചേച്ചിയുടേതാ.”

ഈ ഫാമിലി മൊത്തം ബാഗിന്റെ പുറകെയാണല്ലോ എന്ന് ഓർത്ത് കണ്ണൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. നോക്കിയതും തലയിൽ ആരോ അടിച്ചതുപോലെ ഒരു പ്രഹരം.

സിപ്പറിൽ മൂന്ന് ചാംസ്: കോമ്പസ്, ആങ്കർ, വെള്ളി ചന്ദ്രൻ. സൈഡ് പോക്കറ്റിൽ ഒരു ബട്ടർഫ്ലൈ. അവന്റെ കാലുകൾ തളരുന്നതുപോലെ തോന്നി.

കണ്ണൻ ആലോചിച്ചു ഫാമിലി മൊത്തം ബാഗിന്റെ പുറകെ ആണല്ലോ, എന്നിട്ട് നോക്കാന് തിരിഞ്ഞതും അവന്റെ തലയില് ആരോ അടിച്ച പോലെ ഒരു പ്രഹരം.

പക്ഷേ ആരും അടിച്ചിട്ടില്ല, അവന്റെ കാലുകള് തളരുന്നെ പോലെ. അവർ ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവൻ ഫോൺ എടുത്ത് ആ ബാഗിന്റെ ഫോട്ടോ എടുത്തു.

കൈ വിറച്ചിട്ട് ആദ്യത്തേത് മങ്ങിപ്പോയി. ഒന്നുകൂടി എടുത്തു. “മോനേ, വാ” എന്ന് റാണി വിളിച്ചപ്പോൾ “ദാ വരുന്നു മമ്മീ” എന്ന് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

സ്വന്തം ശബ്ദം വേറെ ആരുടെയോ പോലെ തോന്നി.

പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ സ്വയം സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കി. ഒരേ പോലത്തെ

ബാഗ് എത്ര പേർക്ക് കാണും. വല്ല ഓൺലൈൻ സൈറ്റിലും കിട്ടുന്നതായിരിക്കും. പക്ഷേ കോമ്പസ്, ആങ്കർ, ചന്ദ്രൻ, അതേ ക്രമത്തിൽ?

ബട്ടർഫ്ലൈ അതേ സൈഡിൽ? പിന്നെ പെണ്ണ് ഇന്ന് രാവിലെയാണ് ബാംഗ്ലൂരീന്ന് എത്തിയത്. അവന്റെ വായ വരണ്ടു. താഴെ ഹാളിൽ അപ്പോഴേക്കും ആളുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

പെണ്ണ് വന്നുകഴിഞ്ഞു. ഇളം പച്ച സാരിയിൽ, കയ്യിൽ ചായയുടെ ട്രേയുമായി.

ജോമോൻ അത്രയും നേരം അമ്മാവന്മാരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് തലയാട്ടി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ വാതിൽ കടന്ന് വന്നപ്പോൾ ആ ഇരിപ്പ് മാറി. ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടപ്പോൾ ‘കൊള്ളാം’ എന്നേ തോന്നിയിരുന്നുള്ളൂ.

നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ അതല്ല. വലിയ ഒരുക്കമൊന്നുമില്ല. കണ്ണിൽ ഉറക്കമില്ലായ്മയുടെ ഒരു നേരിയ തളർച്ച, അത് മറയ്ക്കാൻ നോക്കാത്ത ഒരു ചിരി. ട്രേ നീട്ടിയപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നേരെ നോക്കി.

നാണിച്ച് തല താഴ്ത്തുന്ന ടൈപ്പല്ല. അവന് അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

ചായക്കപ്പ് എടുക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് അനങ്ങി. എവിടെയോ കണ്ട് മറന്ന ഒരാളെ പോലെ. ആ നടപ്പിലോ, കഴുത്ത് ചരിച്ചുള്ള നോട്ടത്തിലോ എന്തോ ഒരു പരിചയം.

ബാംഗ്ലൂരിൽ എവിടെയെങ്കിലും വെച്ച് കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും, മെട്രോയിലോ മാളിലോ. അല്ലെങ്കിൽ ഉറങ്ങാത്ത തലച്ചോറിന്റെ കളി. അവൻ അത് വിട്ടു.

ഇതിനിടയ്ക്ക് കുറെ പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരാളെ കണ്ടിട്ട് ‘ഇവളുടെ കൂടെ ഇരുന്ന് ഒരു ചായ കൂടി കുടിക്കണം’ എന്ന് തോന്നുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാണ്.

ഇന്ന് രാവിലെ വരെ കല്യാണം എന്ന് കേട്ടാൽ ഒഴിഞ്ഞുമാറിയിരുന്നവനാണ്. അവൾ ട്രേയുമായി അടുത്ത ആളിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണ് കൂടെപ്പോയി.

റാണി ജോസഫിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞ് ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു, “ഇച്ചായാ, നോക്കിക്കേ,

എന്നാ ഐശ്വര്യമാ കൊച്ചിന്. ഫോട്ടോയിൽ ഇതിന്റെ പകുതി ഇല്ലായിരുന്നു.”

“നിറം മാത്രമല്ലെടീ, ആ നിൽപ്പ് നോക്ക്. നല്ല ഉയരം, നല്ല തലയെടുപ്പ്. നമ്മുടെ ചെറുക്കന്റെ കൂടെ നിർത്തിയാ നല്ല ചേർച്ചയാ.”

“മുടി കണ്ടോ? നല്ല ഉള്ളുള്ള മുടിയാ. പിന്നെ ആ ചിരി. മേക്കപ്പ് ഒന്നും കാര്യമായിട്ടില്ല, എന്നിട്ടാ ഈ ഭംഗി.”

“നീ ഇങ്ങനെ പൊക്കിയാ അവർ സ്ത്രീധനം ഇങ്ങോട്ട് ചോദിക്കും,” ജോസഫ് അടക്കിച്ചിരിച്ചു. “ചെറുക്കന്റെ മുഖം ഒന്ന് നോക്ക്. വായ അടയ്ക്കാൻ പറ അവനോട്.”

കണ്ണൻ തിരക്കിനിടയിലൂടെ നുഴഞ്ഞ് ജോമോന്റെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു. എന്നിട്ട് അവളെ നോക്കി. മുഖം അവൻ കണ്ടിട്ടില്ല, ജോമോനും കണ്ടിട്ടില്ല. പക്ഷേ രാവിലെ ഫോണിൽ കണ്ട ആ രണ്ട് ചിത്രങ്ങൾ അവന്റെ കണ്ണിലുണ്ടായിരുന്നു.

ഉയരം, തോളിന്റെ ചരിവ്, നിൽപ്പ്. സാരിയിലും അത് ഒത്തുവരുന്നുണ്ടോ? ഒത്തുവരുന്നുണ്ട്. അതോ തനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നതാണോ? ഒരു ബാഗ് കണ്ടിട്ട് ഒരു പെണ്ണിന്റെ ജീവിതത്തിന് വിധിയെഴുതുകയാണോ താൻ?

ആരോ അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചായ പിടിപ്പിച്ചു. കപ്പ് സോസറിൽ കിടന്ന് കിലുങ്ങുന്നത് കേട്ടപ്പോഴാണ് കൈ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞത്. അവൻ അത് ടീപ്പോയിൽ വെച്ചു.

ജോമോനെ നോക്കി. അവൻ വേറെ ലോകത്താണ്. റീനുവിനെ നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവഭേദവുമില്ല. ജോമോനെ ആദ്യമായി കാണുന്ന ഒരാളുടെ കൗതുകം മാത്രം.

രണ്ടുപേർക്കും പരസ്പരം മനസ്സിലായിട്ടില്ല. ഈ മുറിയിൽ ഇത് അറിയാവുന്ന ഒരേയൊരാൾ താനാണ്.

പറയണം. ഇപ്പോൾത്തന്നെ. പക്ഷേ എന്ത് പറയും? ‘എടാ, ഇത് ഇന്നലത്തെ ക്ലാരയാ’ എന്നോ? തെറ്റിയാലോ? ഒരു പാവം പെണ്ണിനെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെ ഒന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അത് തെറ്റാണെന്ന്

വന്നാൽ?

ശരിയാണെങ്കിലോ, അതിലും കഷ്ടം. ഈ ചിരിച്ചിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ മുഴുവൻ നടുക്ക് വെച്ച്.

“കണ്ണാ, നിനക്ക് ചായ വേണ്ടേ? എന്നാ പറ്റി, മുഖം വിളറിയിരിക്കുന്നല്ലോ,” റാണി ചോദിച്ചു.

“ഏയ്, ഒന്നുമില്ല മമ്മീ. ഉറക്കം ശരിയായില്ല, അതാ.” അവൻ ചിരിക്കാൻ നോക്കി. ചുണ്ട് മാത്രമേ അനങ്ങിയുള്ളൂ.

ചുറ്റും എല്ലാവരും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. “മോനേ, ചായ കുടിക്ക്.” “ഈ പെണ്ണ് എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ?” ജോസഫ് ഇടപെട്ടു. മകന്റെ ചെവിയിൽ “എടാ, ഇങ്ങനെ ഒലിപ്പിക്കാതെ.

നിനക്ക് സംസാരിക്കാൻ സമയം തരാം” എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഉറക്കെ, “മോള് ട്രേ ഇവിടെ വെച്ചോ.”

റാണി എഴുന്നേറ്റ് റീനുവിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. “ആഹാ, ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടതിലും സുന്ദരിയാണല്ലോ! ഇച്ചായാ, എനിക്ക് ഓക്കെയാ. ഇനി സാറിന് എന്ത് അഭിപ്രായമാണെങ്കിലും എനിക്ക് ഇവളെ ഇഷ്ടായി.”

“എന്റെ റാണീ, നീ ഒന്ന് അടങ്ങ്. ആദ്യം അവർ സംസാരിക്കട്ടെ. പണ്ടത്തെ കാലമല്ല, ഇവർക്ക് ചോദിക്കാനും പറയാനും കാണും. ഇല്ലേ മാത്യൂ?”

പെണ്ണിന്റെ അപ്പൻ മാത്യു ചിരിച്ചു. “പിന്നല്ലാതെ. അറേഞ്ച്ഡ് കല്യാണം തന്നെ വിരളമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത്, ഇവർക്ക് പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാൻ ഈ പത്ത് മിനിറ്റ് മതിയാകുമോ എന്നാ എന്റെ സംശയം.”

എല്ലാവരും ചിരിച്ചു, അന്തരീക്ഷം ഒന്ന് അയഞ്ഞു. പെണ്ണിന്റെ മമ്മി പറഞ്ഞു, “ബെറ്റി മോളേ, ഇവരെ ചേച്ചീടെ റൂമിൽ ആക്ക്, അവർ സംസാരിക്കട്ടെ.

പിന്നെ നീ അവിടെ കറങ്ങി നിക്കാതെ താഴെ എത്തിക്കോണം.”

റീനു അത് കേട്ടപാടെ മുകളിലേക്ക് പോയി. ചിലർ പറഞ്ഞു പെണ്ണിന്റെ നാണം, ചിലർ പെണ്ണിന്റെ ആക്രാന്തം. ജോമോൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ കണ്ണൻ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു.

വേണ്ടതിലും മുറുക്കെ.

“എടാ, ഒരു മിനിറ്റ് ഒന്ന് വന്നേ. ഒരു കാര്യം പറയാനാ.”

“എന്താടാ? പിന്നെ പറ.”

“പിന്നെയല്ല. ഇപ്പോ.”

റാണി ഉടനെ, “എടാ കണ്ണാ, ഇപ്പഴെങ്കിലും അവനെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടെടാ. ഇക്കണക്കിന് ആദ്യരാത്രിക്കും നീ കൂട്ടിരിക്കുമല്ലോടാ!” എല്ലാവരും ആർത്ത് ചിരിച്ചു.

“എന്റെ പൊന്ന് റാണി മമ്മീ, ഇതിനുള്ള ചിരി ഞാൻ തിരിച്ചുവന്നിട്ട് തന്നാ പോരേ? ഇവനോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് ഉടനെ വിടാം.”

തമാശ പോലെ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവന്റെ പിടി അയഞ്ഞില്ല.

ജോസഫും ഇടയ്ക്ക് കയറി. “എടാ കണ്ണാ, നീ അവനെ വെറുതെ വിട്ടേ. ഇത് അവൻ തീരുമാനിക്കേണ്ട കാര്യമാ. ഞാനോ നീയോ ഇതിൽ ഇടപെടണ്ട.

നീ വാ, നമുക്ക് ഒന്ന് പുറത്ത് നിക്കാം, എനിക്ക് ഒന്ന് നടു നിവർത്തണം. എടാ ജോമോനേ, നീ ചെല്ല് ആ കൊച്ചിന്റെ അടുത്തേക്ക്.

മനസ്സ് തുറന്ന് സംസാരിച്ചിട്ട് വാ. ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് തീരുമാനം പറഞ്ഞേച്ചും വേണം പോകാൻ. അല്ലാതെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഫോൺവിളി കാത്ത് ഞങ്ങൾ മുതിർന്നവർക്ക് പ്രഷർ തരരുത്. ഹും, ചെല്ല്.”

ഇതും പറഞ്ഞ് ജോമോനെ തള്ളിവിട്ടു.

ജോസഫിന്റെ കൈ തോളിൽ വീണപ്പോൾ കണ്ണന് പിടി വിടേണ്ടി വന്നു. പടി കേറിപ്പോകുന്ന ജോമോനെ നോക്കി അവൻ നിന്നു. വിളിക്കാൻ വായ തുറന്നതാണ്. ശബ്ദം വന്നില്ല.

ജോസഫ് കണ്ണനെയും കൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങി ഒരു മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്നു.

“എടാ മോനേ, അവന് ഇത് കണ്ട് ഇഷ്ടപ്പെട്ട മട്ടാ. നീ ഇത് എങ്ങനെയെങ്കിലും സമ്മതിപ്പിക്കണം. പെണ്ണിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഒരുപാട് അന്വേഷിച്ചു. അവൾ ജോലി ചെയ്യുന്നിടത്തും താമസിക്കുന്നിടത്തും

എല്ലാം.

നമുക്ക് ബാംഗ്ലൂരിൽ ഒരുപാട് ആൾക്കാരുണ്ടെടാ. അതല്ലേ നിന്റെയൊക്കെ നുണകൾ ഞാൻ വിശ്വസിക്കാത്തത്. നല്ല കൊച്ചാ. എന്തായാലും അവൻ തന്നെ സംസാരിച്ചിട്ട് പറയട്ടെ.”

ഇയാൾ എന്ത് കോപ്പാണ് അന്വേഷിച്ചത്? പകൽ നഴ്സ്, രാത്രി എസ്കോർട്ട്. ഇതാണോ മകന് വേണ്ടി കണ്ടുപിടിച്ച പെണ്ണ്? എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ കണ്ണൻ നിന്നു.

ഇങ്ങേരോട് എന്ത് പറയാനാ? അപ്പാ, നിങ്ങടെ മകൻ ഇന്നലെ രാത്രി കൂടെക്കിടന്ന എസ്കോർട്ടാണ് ഇവൾ എന്നോ? ടെൻഷനടിച്ച് അവൻ പോക്കറ്റീന്ന് ഒരു സിഗരറ്റ് എടുത്ത് കത്തിച്ചു.

മാവിന്റെ കൊമ്പിൽ കൈ താങ്ങി, എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ആലോചിച്ച് നിന്നു.

“എടാ, ഇവരുടെ മുമ്പിൽ വെച്ചാണോ വലിക്കുന്നെ? അണയ്ക്കെടാ!” ജോസഫ് ദേഷ്യപ്പെട്ടു.

ആ ഒരു പുക മാത്രമായിരുന്നു കണ്ണന് ആകെയുള്ള ആശ്വാസം. അവൻ വീട്ടിലേക്ക് നോക്കി. മുകളിലെ മുറിയുടെ ബാൽക്കണിയിൽ രണ്ടുപേരും നിന്ന് ചിരിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു.

റീനു ക്ലാര അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഒരു നിമിഷം അവൻ ആഗ്രഹിച്ചുപോയി.

അപ്പോഴേക്കും റീനുവിന്റെ അപ്പൻ അങ്ങോട്ട് വന്നു. അയാളെ കണ്ട് സിഗരറ്റ് കളയാൻ തുടങ്ങിയ കണ്ണനോട് മാത്യു പറഞ്ഞു, “അയ്യോ, കളയണ്ട മോനേ.

ഇങ്ങ് തന്നേക്ക്. ഒരെണ്ണം മൊത്തമായി വലിക്കണ്ടല്ലോ. അവരുടെ സംസാരം കണ്ടിട്ട് മോൻ ഇവിടെത്തന്നെ നിക്കുമെന്നാ തോന്നുന്നെ.” ഇതും പറഞ്ഞ് ആ സിഗരറ്റ് വാങ്ങി അങ്ങേർ വലിച്ചുതീർത്തു.

കണ്ണൻ ജോസഫിനെ നോക്കി ഒന്ന് ആക്കി. ഇപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്?

മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്നുള്ള വർത്തമാനത്തിനു ശേഷം ജോമനും റീനുവും താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്ത് നല്ലൊരു സംതൃപ്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. റീനുവിന്റെ കൊഞ്ചലുള്ള സംസാരവും തമാശകളും ജോമന് നന്നായി പിടിച്ചിരുന്നു.

ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ ക്ഷീണവും

മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളുമൊക്കെ റീനുവുമായുള്ള ആ കുഞ്ഞു വർത്തമാനത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയതുപോലെ ജോമന് തോന്നി.

ജോമോൻ മുകളിലെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ റീനു അലമാരയുടെ കതക് അടയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്തോ ധൃതിയിൽ അകത്തേക്ക് തള്ളിവെച്ചതുപോലെ. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ തിരിഞ്ഞ് ചിരിച്ചു.

കേറി വാ. ഇരിക്കാൻ പറയാൻ ഇവിടെ ഈ കട്ടിലേ ഉള്ളൂ. ബാൽക്കണിയിൽ നിക്കാം, അതാ നല്ലത്. ഇവിടെ നിന്നാ പടിയുടെ താഴെ ചെവി വെച്ച് നിക്കുന്നവർക്ക് കേൾക്കാം.”

“ആരാ, അനിയത്തിയോ?”

“ബെറ്റി ഒന്ന്. പിന്നെ എന്റെ രണ്ട് ആന്റിമാർ. അവർക്ക് ഇത് സീരിയലാ.”

ബാൽക്കണിയിൽ ഒരാൾക്ക് നിൽക്കാനുള്ള സ്ഥലത്ത് രണ്ടുപേരും ഒതുങ്ങിനിന്നു. കുറച്ച് നേരം ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“അപ്പോ… ഇങ്ങനത്തെ സിറ്റുവേഷനിൽ എന്താ ചോദിക്കേണ്ടത്? എനിക്ക് ഇത് ആദ്യത്തെ പെണ്ണുകാണലാ,” ജോമോൻ പറഞ്ഞു.

“എനിക്ക് മൂന്നാമത്തെയാ. സ്ഥിരം ചോദ്യങ്ങൾ ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം. കുക്കിങ് അറിയാമോ, കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ജോലിക്ക് പോകുമോ, പള്ളിയിൽ പോകാറുണ്ടോ.”

“ഓക്കെ. കുക്കിങ് അറിയാമോ?”

“മാഗി, ഓംലെറ്റ്, കട്ടൻ. ജോമോൻ എന്ന് തന്നെ വിളിക്കണോ? നീളം കൂടുതലാ. ജോ മതി. ജോയ്ക്കോ?”

“ബിരിയാണി വരെ ഉണ്ടാക്കും. സ്വിഗ്ഗിയിൽ.”

അവൾ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. പിന്നെ താഴെ കേൾക്കുമെന്ന് ഓർത്ത് വായ പൊത്തി.

“നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് നേരെ വന്നതാന്ന് അപ്പൻ പറഞ്ഞു. ഉറങ്ങിയില്ലേ?”

“ബസ്സിൽ കുറച്ച്. കണ്ണിന് താഴെ കാണാനുണ്ടോ?”

“എനിക്കും ഉണ്ട്, നോക്ക്. ഞാനും ഇന്നലെ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.”

“എന്തായിരുന്നു പണി?”

“ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ ബാച്ചിലർ പാർട്ടി.”

“ഓ.” അവൾ ഒരു നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെ ചിരിച്ചു. “അപ്പോ നമ്മൾ രണ്ടും സോംബീസ്. നല്ല

തുടക്കം.”

ജോമോൻ കൈവരിയിൽ ചാരി താഴേക്ക് നോക്കി. മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ കണ്ണൻ നിൽപ്പുണ്ട്, ഒരു കൈ കൊമ്പിൽ താങ്ങി, മറ്റേ കയ്യിൽ സിഗരറ്റ്. ആഞ്ഞ് വലിക്കുന്നു.

റീനുവും അത് കണ്ടു. “അത് ജോയുടെ ഫ്രണ്ടല്ലേ? ആള് നല്ല ടെൻഷനിലാണല്ലോ. പെണ്ണുകാണാൻ വന്നത് പുള്ളിയാണെന്ന് തോന്നും.”

“അവൻ അങ്ങനെയാ. എന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്നെക്കാൾ ടെൻഷൻ അവനാ.”

“ജോ വലിക്കുമോ?”

ചോദ്യം പെട്ടെന്നായിരുന്നു. ജോമോൻ ഒന്ന് പരുങ്ങി. “അത്… സ്ഥിരമായിട്ടൊന്നുമില്ല. വല്ലപ്പോഴും. ഫ്രണ്ട്സിന്റെ കൂടെ ഇരിക്കുമ്പോ ഒക്കെ. ഇടയ്ക്ക്.”

“എനിക്ക് തോന്നി. നേരത്തെ ചായ തന്നപ്പോ ഒരു സ്മെൽ അടിച്ചു.”

“സ്മെല്ലോ?” അവൻ ശരിക്കും ഞെട്ടി. “ഞാൻ രാവിലെ കുളിച്ച്, ഷർട്ട് മാറി, മൗത്ത് ഫ്രഷ്നർ വരെ അടിച്ചതാ. എങ്ങനെ കിട്ടി?”

“നഴ്സല്ലേ, മൂക്ക് ഷാർപ്പാ.” അവൾ തോളുയർത്തി. “ഇറ്റ്സ് കൂൾ, കുഴപ്പമില്ല. ഞാൻ അത് വെച്ച് മാർക്ക് കുറയ്ക്കാനൊന്നും പോകുന്നില്ല.”

“താങ്ക്സ്. താഴെ പറയല്ലേ. എന്റെ അമ്മ ഇപ്പഴും വിചാരിക്കുന്നത് ഞാൻ ഒരു നല്ല കുട്ടിയാണെന്നാ.”

“അമ്മമാർ അങ്ങനെ വിചാരിച്ചോട്ടെ.” അവൾ ഒന്നുകൂടി താഴേക്ക് നോക്കി, പിന്നെ അവനെയും. “ഇപ്പോ വലിക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ടോ? ഫ്രണ്ടിനെ നോക്കുന്ന നോട്ടം കണ്ടിട്ട് ചോദിച്ചതാ.”

“ഏയ്, ഇവിടെ വെച്ചോ…”

“ബാൽക്കണിയിൽ വേണ്ട, താഴെ എല്ലാരും കാണും. അകത്ത് കേറി പുറകിലെ ജനലിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് വലിച്ചോ. സ്മെൽ ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം. റൂം ഫ്രഷ്നറുണ്ട്, ചന്ദനത്തിരിയുണ്ട്.”

“സീരിയസാണോ? പെണ്ണുകാണാൻ വന്ന ചെറുക്കൻ പെണ്ണിന്റെ റൂമിൽ കേറി സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്നു.”

“ടെൻഷനടിച്ച് ഇവിടെ നിന്ന് കുക്കിങ്ങിനെപ്പറ്റി ചോദിക്കുന്നതിലും ഭേദം അതല്ലേ. വാ.”

അവന് അത്

വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അനുവാദം കിട്ടിയതല്ല, അത് തന്ന രീതി. ഒരു വലിയ കാര്യം ചെയ്യുന്ന ഭാവമില്ലാതെ, ഒരു ഫ്രണ്ട് പറയുന്നതുപോലെ.

അകത്ത് പുറകുവശത്തെ ജനൽ അവൾ മുഴുവനായി തുറന്നിട്ടു. അവൻ പോക്കറ്റീന്ന് പാക്കറ്റ് എടുത്ത് ഒരെണ്ണം കത്തിച്ചു. ആദ്യത്തെ പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടപ്പോൾ രാവിലെ മുതലുള്ള മുറുക്കം ഒന്ന് അയഞ്ഞു.

“സത്യം പറ,” അവൾ ജനൽപ്പടിയിൽ ചാരിനിന്നു. “വീട്ടുകാർ നിർബന്ധിച്ചിട്ട് വന്നതാണോ?”

“ഇന്ന് രാവിലെ വരെ അതെ.”

“ഇപ്പോ?”

“ഇപ്പോ ഞാൻ ഒരു പെണ്ണിന്റെ റൂമിൽ നിന്ന് അവളുടെ പെർമിഷനിൽ സിഗരറ്റ് വലിക്കുവാ. ഇതിലും നല്ല സൈൻ വേറെ ഉണ്ടോ?”

“അത് സൈനല്ല, എന്റെ ക്ഷമയാ.”

“റീനുവോ? നിർബന്ധിച്ചിട്ടാണോ?”

മൂന്നാമത്തെ ആളാന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. ആദ്യത്തെ ആൾ ചോദിച്ചത് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ജോലി വിടുമോ എന്നാ. രണ്ടാമത്തെ ആൾ അയാളുടെ അമ്മയെ നോക്കിയിട്ടാ ഓരോ ഉത്തരവും പറഞ്ഞത്. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് വലിയ പ്രതീക്ഷയൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.”

“എന്നിട്ട്?”

“എന്നിട്ട് ബിരിയാണി സ്വിഗ്ഗിയിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരാൾ വന്നു.”

അവൻ ചിരിച്ചു. ബാംഗ്ലൂരിൽ എവിടെയാ താമസം, ഏത് റൂട്ടിലാ യാത്ര, ഞായറാഴ്ച എന്താ പരിപാടി. വർത്തമാനം അങ്ങനെ നീണ്ടു. അവൾ കോറമംഗലയിലെ ഒരു ദോശക്കടയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, കേട്ടുനിന്ന അവൻ ശീലം കൊണ്ട് സിഗരറ്റ് അവളുടെ നേരെ നീട്ടി. കണ്ണന്റെ കൂടെ നിൽക്കുമ്പോൾ ചെയ്യുന്നതുപോലെ.

അവൾ വർത്തമാനം നിർത്താതെ തന്നെ അത് വാങ്ങി. രണ്ട് വിരലിനിടയിൽ വെച്ച് ഒരു നീണ്ട പുക എടുത്തു. തല ചരിച്ച്, ജനലിന് പുറത്തേക്ക്, മൂക്കിലൂടെ പതുക്കെ വിട്ടു. ചാരം തട്ടി. തിരികെ നീട്ടി.

“…അവിടത്തെ നെയ്റോസ്റ്റാ ബെസ്റ്റ്, പിന്നെ…”

അവൾ നിർത്തി. നീട്ടിയ കൈ അങ്ങനെത്തന്നെ നിന്നു. രണ്ടുപേരും ആ സിഗരറ്റിലേക്ക് നോക്കി.

“…ഷിറ്റ്.”

ജോമോൻ അത് വാങ്ങിയില്ല. “ഒന്നൂടെ കാണിച്ചേ. ആ പുക വിട്ട സ്റ്റൈൽ.”

“ജോ, പ്ലീസ്.” അവൾ മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് മുഖം പൊത്തി. ചിരിയാണോ കരച്ചിലാണോ എന്ന് അറിയാത്ത ഒരു ശബ്ദം. “ഞാൻ എന്ത് മണ്ടിയാ.

ഓട്ടോമാറ്റിക്കായിട്ട് വാങ്ങിപ്പോയതാ. ഹോസ്റ്റലിൽ നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് വല്ലപ്പോഴും…”

“വല്ലപ്പോഴും വലിക്കുന്നവർ ഇങ്ങനെ വലിക്കില്ല. ഇത് പ്രോ ലെവലാ.”

“താഴെ പറഞ്ഞാ ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലും. എന്റെ അപ്പൻ വിചാരിക്കുന്നത്…”

“നീ ഒരു നല്ല കുട്ടിയാണെന്ന്. അറിയാം. അപ്പന്മാർ അങ്ങനെ വിചാരിച്ചോട്ടെ.” അവൻ സിഗരറ്റ് വാങ്ങി. “അപ്പോ സ്മെൽ കിട്ടിയത് നഴ്സിന്റെ മൂക്ക് കൊണ്ടല്ല.”

“അല്ല.” അവൾ വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ അവനെ നോക്കി. “കള്ളന് കള്ളനെ അറിയാം.”

രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു. ഇത്തവണ വായ പൊത്താൻ രണ്ടാളും മറന്നു. താഴെ ഹാളിൽ നിന്ന് ആരോ “കേട്ടോ, ചിരി കേട്ടോ” എന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ പിന്നെയും ചിരിച്ചു.

“ഇപ്പോ നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും ഓരോ രഹസ്യം അറിയാം,” ജോമോൻ പറഞ്ഞു. “ഡീൽ?”

“ഡീൽ.” അവൾ സിഗരറ്റ് ഒന്നുകൂടി വാങ്ങി. ഇത്തവണ ഒളിക്കാതെ.

പത്ത് മിനിറ്റ് മുമ്പ് വരെ അവർ രണ്ട് വീട്ടുകാർ പരിചയപ്പെടുത്തിയ രണ്ട് അപരിചിതരായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഒരേ കുറ്റത്തിൽ പങ്കാളികളായ രണ്ടുപേർ. അവന് അവളോട് തോന്നിയ ഇഷ്ടത്തിന് അതോടെ ഒരു രൂപം വന്നു.

ഭംഗി കണ്ടുള്ള ഇഷ്ടമല്ല. ഇവളുടെ മുമ്പിൽ അഭിനയിക്കണ്ട എന്ന ആശ്വാസം.

ഇന്നലെ രാത്രി മുഖമില്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണ് അവന്റെ മനസ്സിൽ കേറിയിരുന്നതാണ്. ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക്

മുമ്പ് മുഖമുള്ള ഒരാൾ അവളെ ഇറക്കിവിട്ടിരിക്കുന്നു. അവന് ഉള്ളിൽ ചിരി വന്നു.

സിഗരറ്റ് തീർന്നപ്പോൾ അവൾ കുറ്റി വാങ്ങി ഒരു ടിഷ്യുവിൽ പൊതിഞ്ഞ് മേശവലിപ്പിൽ ഇട്ടു. റൂം ഫ്രഷ്നർ രണ്ട് വട്ടം അടിച്ചു. ഒരു ചന്ദനത്തിരി കത്തിച്ച് മാതാവിന്റെ പടത്തിന് മുമ്പിൽ കുത്തി. “സോറി മാതാവേ,” എന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

“അപ്പോ താഴെ പോയി എന്ത് പറയും?” അവൾ ചോദിച്ചു.

“എനിക്ക് ഓക്കെയാ. സത്യം പറഞ്ഞാ ഓക്കെയെക്കാൾ കുറച്ചൂടെ.”

“എനിക്കും ഓക്കെ.” അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി. “പക്ഷേ ഒരു കാര്യം. നമ്മൾ രണ്ടും ബാംഗ്ലൂരല്ലേ. ഇടയ്ക്ക് കാണാം, സംസാരിക്കാം. സെറ്റായില്ലെന്ന് തോന്നിയാ മര്യാദയ്ക്ക് പറയാം. അതുവരെ വീട്ടുകാർ ഡേറ്റ് നോക്കിക്കോട്ടെ.”

“ഫെയർ.”

വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ “ഒരു മിനിറ്റ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് മേശപ്പുറത്തെ ഒരു ചെറിയ ഡപ്പി തുറന്ന് രണ്ട് ഏലക്ക എടുത്തു. ഒന്ന് അവന്റെ കയ്യിൽ വെച്ചു, ഒന്ന് സ്വന്തം വായിലിട്ടു.

“ചവച്ചോ. നിന്റെ അമ്മയുടെ മൂക്കും ഷാർപ്പാന്ന് തോന്നുന്നു.”

ബാൽക്കണിയിലെ വർത്തമാനം കഴിഞ്ഞ് ജോമോനും റീനുവും താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്ത് നല്ല തെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നു. റീനുവിന്റെ കൊഞ്ചലുള്ള സംസാരവും തമാശകളും ജോമോന് നന്നായി പിടിച്ചിരുന്നു.

ഇന്നലത്തെ രാത്രിയുടെ ക്ഷീണവും മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന ആശയക്കുഴപ്പങ്ങളുമൊക്കെ ആ കുഞ്ഞു വർത്തമാനത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയതുപോലെ അവന് തോന്നി.

അവർ താഴെയെത്തിയതും റാണി മകന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി. ആ തിളക്കം കണ്ടപ്പോൾത്തന്നെ അമ്മയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി.

“എന്താടാ… നിനക്ക് പെണ്ണിനെ ബോധിച്ചോ?” റാണി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

ജോമോൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “അതിപ്പോ, എനിക്കും ആൾക്കും ഓക്കെയാ. ബാക്കി നിങ്ങളൊക്കെ ആലോചിച്ച് തീരുമാനിക്ക്.

അല്ലേടോ?” അവൻ റീനുവിനെ നോക്കി.

റീനു നല്ല ഉന്മേഷത്തോടെ പറഞ്ഞു, “യെസ്, ഞങ്ങൾക്ക് ഓക്കെയാ. പിന്നെ ജോയും ബാംഗ്ലൂരാണല്ലോ. ഞങ്ങൾ ഇടയ്ക്ക് കണ്ടോളാം, അപ്പോ കൂടുതൽ അറിയാമല്ലോ.

ഇനി അഥവാ സെറ്റായില്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ പറയാം. അതല്ലേ നല്ലത്?” ഇതും പറഞ്ഞ് അവൾ ബെറ്റിയുടെ തോളിൽ പിടിച്ച്, ചുവരിൽ ചാരിനിന്ന് എല്ലാവരെയും നോക്കി.

ജോമോൻ അത് മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. ഇവൾ ആള് കൊള്ളാമല്ലോ എന്നായി അവന്. അവന് മാത്രമല്ല, അവിടെ കൂടിയ എല്ലാവർക്കും.

മാത്യു ഉടനെ അവളെ നോക്കി. “അത് കൊള്ളാമല്ലോടീ! പൈസയൊക്കെ ഇറക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തീരുമാനിക്കണേ. പിന്നെ ലിവിങ് ടുഗെദർ വല്ലതുമാണ് മകൾ ഉദ്ദേശിച്ചതെങ്കിൽ, ദാ അതാണ് വാതിൽ, അതാണ് ഗേറ്റ്.

ആ ബാഗും കിട്ടുന്നതെന്താന്ന് വെച്ചാ അതും എടുത്ത് പൊയ്ക്കോ.” എല്ലാവരും ചിരിച്ചു. റീനു അല്പം നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി ബെറ്റിയുടെ അടുത്തേക്ക് മാറിനിന്നു.

“എന്നാ പിന്നെ വലിയ താമസമില്ലാതെ നമുക്ക് കാര്യം ഉറപ്പിക്കാം,” ജോസഫ് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. “അടുത്ത മാസം ഞങ്ങളുടെ ഇടവകപ്പള്ളിയിലെ പെരുന്നാളാണ്. അത് കഴിഞ്ഞ് ഒരു മാസം കൂടി മാറ്റിയാ കർക്കിടകവും കഴിയും.

അത് കഴിഞ്ഞ് വരുന്ന ആദ്യത്തെ ഞായറാഴ്ച തന്നെ കല്യാണം നടത്താം. അതായത് ആഗസ്റ്റ് 27. എന്നുവെച്ചാ ഒരു രണ്ടര മൂന്ന് മാസത്തെ ഗ്യാപ്പ്. എന്താ മാത്യൂ, നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം?”

മാത്യു അല്പം ചിന്തിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു, “അത് നന്നായിരിക്കും ജോസഫേട്ടാ. അത്രേം സമയം കിട്ടിയാ എനിക്കും കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഒന്ന് ഒതുക്കാൻ പറ്റും. ഞങ്ങൾ അത്ര വലിയ സാമ്പത്തികശേഷിയുള്ളവരല്ല എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമല്ലോ.

മോളുടെ ആശുപത്രി ജോലിയും എന്റെ ചെറിയ വരുമാനവും

വെച്ചാണ് കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നത്. ബന്ധുക്കളെയൊക്കെ അറിയിച്ച്, എനിക്കാവുന്ന രീതിയിൽ എല്ലാം ഭംഗിയായി ചെയ്യാം.”

ഇത് കേട്ടതും റാണി ഇടപെട്ടു. “അയ്യോ മാത്യൂച്ചേട്ടാ, നിങ്ങൾ അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട. സ്ത്രീധനത്തിന്റെയോ പൊന്നിന്റെയോ കാര്യത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് യാതൊരു നിർബന്ധവുമില്ല.

ഞാനും ഇച്ചായനും സാധാരണ കുടുംബത്തീന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ട് വന്നവരാ. സ്ത്രീധനത്തിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഞങ്ങൾക്ക് നല്ലതുപോലെ അറിയാം. എന്റെ അപ്പൻ തന്നുവിട്ടത് കടമെടുത്തിട്ടാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോ ഇങ്ങേര് തന്നെ അതൊക്കെ വിറ്റ് അപ്പന്റെ കടം തീർത്തു.

അതുകൊണ്ട് ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളെ മോശക്കാരാക്കല്ലേ. മോളെ ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം മകളായി വിട്ടുതന്നാ മാത്രം മതി.”

ജോസഫും അത് ശരിവെച്ചു. “അതെ മാത്യൂ, റാണി പറഞ്ഞതാണ് ശരി. കാശിന്റെയോ സ്വർണത്തിന്റെയോ പേരിൽ ഒരു പൈസ പോലും ഞങ്ങൾ ചോദിക്കില്ല.

പെണ്ണ് ഗുണമുള്ളവളായാ മതി. അത് ഞങ്ങൾ കണ്ടല്ലോ. പിന്നെ രണ്ടിനും ജോലിയുണ്ട്. അവർക്ക് വേണ്ടത് അവരായിട്ട് ഉണ്ടാക്കട്ടെ.”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മാത്യുവിന്റെ കണ്ണ് നനഞ്ഞു. എങ്കിലും അയാൾ പറഞ്ഞു, “അത് നിങ്ങളുടെ വലിയ മനസ്സ്. എന്നാലും ഒരു അപ്പൻ എന്ന നിലയിൽ എന്റെ മകൾക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് എനിക്ക് ചെയ്യണം.

കഴിയുന്നത്ര ഭംഗിയായിത്തന്നെ ഞാൻ ഈ കല്യാണം നടത്തിത്തരും.”

സംസാരമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഊണ് കഴിച്ചു. റീനു വിളമ്പുമ്പോൾ ജോമോൻ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ ഇതെല്ലാം കണ്ട് ഒരു വശത്തിരുന്ന കണ്ണന് ചോറ് തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

മനസ്സിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായിരുന്നു. ക്ലാര, റീനു. റീനു, ക്ലാര.

അവൻ താൻ എടുത്ത ബാഗിന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കി. പിന്നെ എന്തോ പറഞ്ഞ് ജോമോന്റെ

മൊബൈൽ വാങ്ങി, അതിലെ ബാഗിന്റെ പടം തന്റെ ഫോണിലേക്ക് അയച്ചിട്ട് തിരികെ കൊടുത്തു.

രണ്ട് ഫോട്ടോയും അവൻ പലതവണ നോക്കി. സൂം ചെയ്തു. എന്തെങ്കിലും ഒരു വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. നോ രക്ഷ. നൂറ് ശതമാനം സെയിം ടു സെയിം.

ജോമോൻ ഇത് അറിയണ്ടേ? അറിഞ്ഞാ എന്താകും സ്ഥിതി? പലതരം ചിന്തകൾ അവന്റെ തലച്ചോറിനെ പിടിച്ചുലച്ചു.

ഊണ് കഴിഞ്ഞ് യാത്ര പറയാൻ സമയമായി. അപ്പോഴാണ് റീനുവിന്റെ കസിൻ, നേരത്തെ ഇൻഫോസിസിന്റെ കാര്യത്തിൽ അമ്മാവനോട് തർക്കിച്ച അതേ ചെറുപ്പക്കാരൻ പോൾ, അങ്ങോട്ട് വന്നത്.

“അല്ല ബ്രോ, നിങ്ങൾ ആലപ്പുഴയ്ക്കല്ലേ പോകുന്നെ?” അവൻ ജോമോനോട് ചോദിച്ചു. “എനിക്ക് നാളെ രാവിലെ ആലപ്പുഴയിൽ ഒരു അത്യാവശ്യ കാര്യമുണ്ട്. ബുദ്ധിമുട്ടില്ലെങ്കിൽ എന്നെ ഒന്ന് ആലപ്പുഴ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാമോ?”

കണ്ണൻ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുമ്പേ ജോമോൻ ചാടിക്കേറി. “ഓ, അതിനെന്താ അളിയാ, കേറിക്കോ. കാറിൽ നല്ല സ്ഥലമുണ്ട്.”

അതോടെ കണ്ണന്റെ സകല പ്രതീക്ഷയും തകർന്നു. വഴിയിൽ വെച്ച് ജോമോനോട് ഒറ്റയ്ക്ക് സംസാരിച്ച് കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം ബോധ്യപ്പെടുത്താം എന്നായിരുന്നു അവന്റെ പ്ലാൻ.

കസിനും കൂടി വണ്ടിയിൽ കേറിയതോടെ ആ വഴിയും അടഞ്ഞു.

കാർ പുറപ്പെട്ടു. ജോമോന്റെ അപ്പനും അമ്മയും പുറകിലെ കാറിലുണ്ട്. മുമ്പിൽ കണ്ണൻ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നു, അരികിൽ ജോമോൻ. പുറകിലെ സീറ്റിൽ പോൾ.

യാത്രയിലുടനീളം ജോമോൻ റീനുവുമായുള്ള വർത്തമാനത്തിന്റെ ഓർമയിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കണ്ണൻ തീർത്തും നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നു. സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ച്, വിയർത്ത മുഖത്തോടെ അവൻ വണ്ടി ഓടിച്ചു. ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണാടിയിലൂടെ പുറകിലിരിക്കുന്ന പോളിനെ നോക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.

ഈ അസ്വാഭാവികത ജോമോൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. സാധാരണ വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ

തമാശയും പാട്ടുമായി കളം നിറയുന്നവനാണ് കണ്ണൻ. ഇപ്പോ മിണ്ടാട്ടമില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു.

“എന്താടാ കണ്ണാ, എന്ത് പറ്റി? മൊത്തത്തിൽ ഒരു വശപ്പിശക്. വാതോരാതെ സംസാരിക്കുന്നവനല്ലേ നീ.” ജോമോൻ അവന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. “പെണ്ണുകാണൽ കഴിഞ്ഞ് കാര്യം സെറ്റായ സന്തോഷത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പഴാണോ നിന്റെ ഒരുമാതിരി ചത്ത മൂഡ്? എന്താ നിന്റെ കിളി പോയിരിക്കുന്നെ?”

കണ്ണൻ ഞെട്ടി ഒന്ന് നോക്കി. “ഏഹ്… ഏയ്, ഒന്നുമില്ലെടാ. നല്ല ക്ഷീണമല്ലേ. നീ പറഞ്ഞതുപോലെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഓട്ടം. ഇടയ്ക്ക് കാറിൽ അല്പം കിടന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ, അതിന്റെ വാട്ടമാകും. വേറൊന്നുമില്ല.”

“പോടാ മൈ… നിന്നെ എനിക്ക് ഇന്നലെ കണ്ട പരിചയമല്ല,” ജോമോൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. “പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിൽ കേറിയത് മുതൽ നീ എന്തോ ഒരുമാതിരിയാ.

അപ്പനോട് എന്തോ പറയാൻ പോയതും ഞാൻ കണ്ടു. എന്താടാ സംഭവം? എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ?”

കണ്ണൻ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പ് തുടച്ചു. പുറകിലിരിക്കുന്ന പോൾ മൊബൈലിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയാണെങ്കിലും ഉറക്കെ എന്തെങ്കിലും പറയാൻ പറ്റിയ സാഹചര്യമല്ലായിരുന്നു.

“ഞാൻ… ഞാൻ എന്ത് അപ്പനോട് പറയാൻ. നിനക്ക് വട്ടാണോ?” കണ്ണൻ പ്രയാസപ്പെട്ട് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

“ആ, പറയുന്നില്ലെങ്കി പറയണ്ട. വായ്ക്കകത്ത് വിരലിട്ട് ഛർദ്ദിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.”

കണ്ണൻ തടിയൂരാൻ എന്നോണം പറഞ്ഞു, “എടാ, അത് പിന്നെ മഞ്ജുവിന്റെ കാര്യം ഓർത്തിട്ടാ. ഇതുവരെ ഒരു വിളിയുമില്ല.”

“ഓ, അത് ശരിയാണല്ലോ. ഇതിന്റെ ഇടയിൽ നമ്മൾ അത് വിട്ടുപോയി. നീ മൊബൈൽ ഇങ്ങെടുത്തേ.”

കണ്ണൻ ഉടനെ കണ്ണുകൊണ്ട് പുറകിൽ ആളുള്ള കാര്യം സൂചിപ്പിച്ചു. ജോമോന് അബദ്ധം മനസ്സിലായി, അവൻ നേരെ ഇരുന്നു.

വണ്ടി ഏകദേശം ആലപ്പുഴ എത്തിയപ്പോൾ ജോമോൻ ഒരു നമ്പർ

ഇറക്കി. “പോൾ ബ്രോ, ഞങ്ങൾ ഒന്ന് തെക്കോട്ട് പോകുവാ. ബ്രോയ്ക്ക് സിറ്റിയിലല്ലേ പോകേണ്ടത്?

ഞങ്ങൾ ഈ നേരത്ത് അങ്ങോട്ട് വന്നാ തിരിച്ചുവരാൻ സീനാകും. ബ്രോയ്ക്ക് ഓക്കെയാണെങ്കിൽ ഇവിടുന്ന് ഒരു യൂബർ വിളിച്ച് തരട്ടെ?”

കണ്ണൻ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. തെക്കോട്ടോ? ഏത് തെക്ക്?

“എന്റെ പൊന്ന് ബ്രോ, എന്തിനാ ഇത്ര ഫോർമാലിറ്റി. ഇവിടുന്ന് ഇനി കുറച്ചല്ലേ ഉള്ളൂ, ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാം. കണ്ണൻ ബ്രോ, ദാ ആ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിർത്തിക്കോ. മിനിമം ചാർജേ ഉള്ളൂ.”

കണ്ണൻ വണ്ടി ഒതുക്കി. പോൾ ബൈ പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങിപ്പോയി. വണ്ടി വീണ്ടും മുന്നോട്ട് എടുത്തപ്പോൾ ജോമോൻ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി.

“എടാ, നീ വണ്ടി ബാറിലേക്ക് വിട്. അവിടെ ഇരുന്ന് നോക്കാം മഞ്ജുവിന്റെ കാര്യം.”

കാർ park ചെയ്തു രണ്ടു പേരും സ്യൂട്ടിലേക്ക് കയറി പോയി. അവിടെ ഒഴിഞ്ഞ കോണർ തിരഞ്ഞെടുത്തു, രണ്ടു പെഗ് വീതം ജോളി റോജര്സ് പറഞ്ഞു ഇരുന്നു.

കണ്ണൻ തന്റെ മൊബൈല് അൺലോക്ക് ആക്കി, അവളുടെ മെസേജ് എടുത്തു. അതില് രാവിലെ ഓപ്പണ് ആക്കാതെ ഇരുന്ന രണ്ടു ചിത്രം കൂടാതെ ഒരു 5 ചിത്രം കൂടി ഉണ്ട്, രണ്ട് വോയ്സ് നോട്ട്, പിന്നെ ഒരു വീഡിയോ. എല്ലാം ടൈമേറില് ആണ്.

ആദ്യം പഴയത് ഓപ്പണ് ആകി. അതില് അവളുടെ മൂലകൾക്കിടയില് ഒരു തല അമർത്തി വെച്ചിരിന്നു സെൽഫി എടുത്തത്. രണ്ടാമത്തേത്, ഒരു മുല അയാളുടെ വായില് കൊള്ളിച്ചു എടുത്തത്.

പിന്നെ വന്ന പിക്സ് കുറെ ഗ്യാപ്പ് കഴിഞ്ഞാണ്. അതില് അവളുടെ കാലുകളക്കിടയില് അയാള് മുഖം പൂഴ്ത്തി വച്ചിരിക്കുന്നു.

രണ്ടാമത്തേത് അയാള് നക്കുന്നതിന്റെ ക്ലോസപ് .

പിന്നെ ഉള്ളതില് അവളുടെ കൈ വിരലുകള് ചുറ്റിയ ഒരു കറുത്ത കുണ്ണ. ഒരു വിരലില് അവളുടെ കല്യാണ മൊതിരം കാണാം. പിന്നെ അവൾ അവന്റെ കുണ്ണ ചപ്പുന്നത്, അവന്റെ നിപ്പിളിൽ ചപ്പുന്നത്.

പിന്നെ കുണ്ണ പൂർ കവാടത്തിൽ ഇട്ടു ഉരക്കുന്നത്, പിന്നെ കാണുന്നത് അവന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറില് ഇറങ്ങി ഇരിക്കുന്നതു. ലാസ്റ്റ് ചിത്രം അവളുടെ പൂറില് നിന്നും അവന്റെ ശുക്ലം ഒഴുകി ഇറങ്ങുന്നത്.

ഇത്രയ്ക്ക് കണ്ടപ്പോള് തന്നെ കണ്ണൻ കൺട്രോൾ കിട്ടിയില്ല, അവന് ആ ഇരുട്ടില് പാനറ്റിന്റെ പുറത്തുകൂടി ജോമോൻ നോക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു പോലും നോക്കാതെ കൈ കൊണ്ട് അമർത്തി തടവി.

ജോമോൻ “എടാ അവൾ എല്ലാം ഒരൊറ്റ ദിവസം, ഏ ആയിരിക്കയില്ല, ചിലപ്പോള് നേരത്തെ ഇവര് തമ്മില് എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ ചെയ്തു കാണും.

ഇന്ന് ചിലപ്പോ കളി നടന്നതാകും. മൈരു എനിക്ക് ഓർത്തിട്ട് കമ്പി ആയിരിക്കുവാ.. എടാ .. നീ എന്താ മിണ്ടാതെ ഇരികുന്നേ, ആ ഓഡിയോ കേൾക്കണോ വൺ ടൈമർ അല്ലേ, ഇവിടെ ഈ ബഹളത്തില് കീട്ടില്ല എങ്കില് പിന്നെ കേൾക്കാനും പറ്റില്ല.”

കണ്ണൻ എന്തോ ആലോചിച്ച് “ആ ശരിയാ, വാ നമുക്ക് പുറത്തു പോകാം”. ജോമോൻ എടാ അത് പിന്നെ പോകാം, നീ അ വീഡിയോ കൂടി ഓപ്പണ് ആക്ക് “

കണ്ണൻ കിളി പോലെയാണ് ബീഹേവു “എഹ് ആഹ്, ശരി ഓപ്പണ് ആകാം. “ അവന് അത് ഓപ്പണ് ആകാന് മൊബൈല് കയ്യിൽ എടുത്തു.

എന്നിട്ട് അവനെ നോക്കി എടാ ഇത് നിനക്കൊന്ന്

നിന്റെ മൊബൈല് വെച്ച് റെക്കോടു ചെയ്യാമോ? ഇതും വൺ ടൈമര് ആണ്. വീഡിയോ അല്ലേ, വീണ്ടും കാണാന് തോന്നും പ്ലീസ്സ്.”

ജോമോനും അതൊരു നല്ല ഐഡിയ ആയി തോന്നി. അവന് പറഞ്ഞു എടാ വീഡിയോയില് ഓഡിയോ കാണില്ലേ ? അപ്പോ അത് ഇവിടെ ആ പാട്ടിന്റെ ഇടയില് കേൾക്കില്ല, നമുക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാം സ്മോക്കിങ് കോരനെറിൽ പോകാം, ദാ അവിടെ ഇപ്പോ ആരെ കാണുന്നില്ല.?

കണ്ണൻ അതൊരു നല്ല കാര്യമായി തോന്നി. അവന് അപ്പോ തന്നെ എണീറ്റ് സ്മോക്കിങ് ഏരിയ പോയി. അവിടെ ചെന്ന് രണ്ടു പേര് ചുറ്റും നോക്കിയിട്ട് ജോമോൻ മോബിൾ അവന്റെ സ്ക്രീനില് ഫോക്സ് ചെയ്തു റിക്കോർഡ് ഓണ് ആക്കി.

കണ്ണൻ വിറയലോടെ വീഡിയോ ഓപ്പൺ ആക്കി. അതില് അവൾ അവന്റെ മടിയില് ഇരുന്നു ഉയറന്നു താഴ്ന്നു, അവരുടെ സൈഡില് നിന്നുള്ള വ്യൂ ആണ്.

ചുണ്ടുകള് പരസ്പരം ച്ചപ്പി വലിച്ചു കൊണ്ട് ലോട്ട്സ് പോസിഷനിൽ അവര് കളിക്കുന്നത്, ക്യാമറ അവൾ തന്നെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് കാണാന്. സൌണ്ട് അവരുടെ ഞാറക്കങ്ങളും പ്ലാക്ക് പ്ലാക്ക് എന്നാ സൌണ്ടുമാണ്.

അത് കേട്ടു രണ്ടു പേർക്കും സഹിക്കാന് പറ്റിയില്ല. പെട്ടെന്ന്, അവിടേക്ക് ഒരു പെണ്ണും ചെറുക്കാനും വന്നു. അവര് ഇവരെ നോക്കി ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു.

അപ്പോഴും മോബിലൈല് നിന്നു കളിയുടെ സൌണ്ട് കേൾക്ക അത് ആ രണ്ടു പേരും കേട്ടു എന്നു ഉറപ്പായി. അവരുടെ മനസ്സില് ജോമോനും കാണാനും ഏതോ തുണ്ട് കാണുന്നതെന്നാണ്.

കണ്ണൻ പെട്ടെന്ന് മൊബൈല് ഓഫ് ആകി, കൂടെ റിക്കോർഡിങ് ജോമോനും. എന്നിട്ട് അവര് രണ്ടാളും

സിഗരറ്റ് കത്തിച്ചു വലിച്ചു. ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല, കാരണം എത്ര ശബ്ദം കുറച്ചു സംസാരിച്ചാലും ആ പയ്യനും പെണ്ണും കേൾക്കും.

ബേറർ ഡ്രിങ്ക്സ് സ്മോക്കിങ് ഏരിയായിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു കൊടുത്തു. അവര് അവിടെ ഉള്ള ടേബിൾ ഇരുന്നു തന്നെ കുടിച്ചു, മറ്റ് രണ്ടു പേര് പോയതിന് ശേഷം മൊബൈല് എടുത്തു.

പക്ഷേ ജോമോൻ പറഞ്ഞു “എടാ എന്നീ വേണ്ട, നമുക്ക് ആര് വരുന്നു എന്നറിയില്ല. എന്നീ ആ രണ്ടു ഓഡിയോ അല്ലേ, അത് നമുക്ക് കാറില് ഇരുന്ന് കേളക്കാം. “

കണ്ണൻ “എടാ എനിക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല, എനിക്ക് ഇപ്പോ തന്നെ അവളെ കാണണം എന്നുണ്ട്. ഞാന് ഒന്നു വിളിക്കട്ടെ” ഇതും പറഞ്ഞു അവന് എണീറ്റ് കുറച്ച് മാറി നിന്നു മഞ്ജുവിനെ വിളിച്ചു .

റിങ് ചെയ്യുന്ന ഓരോ സെക്കന്റിലും കണ്ണന്റെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിക്കുകയായിരുന്നു. സെക്കൻഡ് റിങ്ങിൽ മഞ്ജു കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു. പക്ഷേ രണ്ടുപേരും പെട്ടെന്ന് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

രണ്ടുപേരുടെ ഭാഗത്തും ഒരു കുഞ്ഞു മടിയും പതർച്ചയും.

“ഹലോ… മഞ്ജൂ…” കണ്ണൻ പതുക്കെ, അൽപ്പം വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.

മറുതലയ്ക്കൽ നിന്ന് നേർത്തൊരു ചിരിയും നാണം കലർന്ന ഒരു നിശ്വാസവും കേട്ടു. “ഉം… ഹലോ…” ഒരു നാണത്തോടെയുള്ള മൂളൽ മാത്രം.

“നീ… നീ എവിടെയാ? ഓഫീസിൽ ആണോ?” കണ്ണൻ ചോദിച്ചു.

“അല്ല… വീട്ടില് ഉണ്ട്…” മഞ്ജു ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ നാണം ആ മറുപടിയിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.

കണ്ണൻ ഒന്നു തൊണ്ട നനച്ചു. ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു, “അല്ല… നീ രാവിലെ

എനിക്ക് അയച്ച പിക്സും വീഡിയോസും ഒക്കെ ഞാൻ കണ്ടു…”

മഞ്ജു പെട്ടെന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. വീണ്ടും ഒരു നാണം കലർന്ന മൂളൽ, “ഉം… ഹ്മ്മ…”

“മഞ്ജൂ… അത്… അവനാണോ? നിന്റെ ഓഫീസിലെ ആ കൊളീഗ്?” കണ്ണൻ നെഞ്ചിടിപ്പോടെ ചോദിച്ചു.

“ഉം… അവനാ…” മഞ്ജു തലയാട്ടുന്നത് പോലെ പറഞ്ഞു.

“എന്നിട്ട്… എന്നിട്ട് വീഡിയോയിൽ ഉള്ളതുപോലെ ഒക്കെ നടന്നോ? ആ ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടതുപോലെ അവൻ…” കണ്ണന് ചോദിച്ചു പൂർത്തിയാക്കാൻ പറ്റിയില്ല, തൊണ്ട വരണ്ടുപോയിരുന്നു.

“ഹ്മ്മ്… രാവിലെ അവന്റെ കൂടെ പോയി. അവന്റെ ഫ്ലാറ്റിലെക്കു .. പിന്നെ അങ്ങനെയൊക്കെയായി…” മഞ്ജു അതീവ നാണത്തോടെ, ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് മൂളി.

“പറയെടി… എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു? അവൻ… അവൻ അടിപൊളിയാണോ?” കണ്ണന് ആ ആകാംഷയും മൂഡും അടക്കാൻ പറ്റിയില്ല.

മഞ്ജു പതുക്കെ ചിരിച്ചു, “മ്മ്… അതൊക്കെ… കൊള്ളാം. പക്ഷേ മുഴുവൻ കാര്യങ്ങളും ഇങ്ങനെ ഫോണിൽ പറഞ്ഞ് തീർത്താൽ പിന്നെ എന്ത് രസമാ ഉള്ളത്? നീ വേഗം ഇങ്ങോട്ട് പോര്…”

“എടീ കുരിപ്പേ… കേട്ടിട്ട് ഇവിടെ എനിക്ക് പ്രാന്ത് ആയി ഇരിക്കുവാ, നീ പറയെടി!” കണ്ണൻ കെഞ്ചി.

“ഹ്മ്മമ്മ… ഫോണിൽ വിളിച്ച് പറയാനല്ല ഞാൻ ഇതൊക്കെ നിനക്ക് അയച്ചു തന്നത്. നീ വേഗം അവിടെ പരിപാടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഇങ്ങോട്ട് പോര്…

എനിക്കും നിന്നോട് ഇതൊക്കെ നേരിട്ട് ഇരുന്നു പറയാൻ കൊതിയാവുന്നു. ഞാൻ വെക്കുവാ…”

മഞ്ജു ചെറിയൊരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. കണ്ണൻ ഫോണിലേക്ക് തരിച്ചു നോക്കി നിന്നു, അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വേഗത്തിലായിരുന്നു, അടിവയറ്റിൽ ഒരു കനൽ എരിയുന്നത് പോലെ തോന്നി.

കോൾ കട്ട് ചെയ്ത് കണ്ണൻ വീണ്ടും

ജോമന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. മനസ്സിൽ അപ്പോഴും മഞ്ജുവിന്റെ നാണം കലർന്ന ആ മൂളലും ഫോണിൽ കണ്ട രംഗങ്ങളുമായിരുന്നു.

അവൻ ഗ്ലാസ്സിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന ഡ്രിങ്ക്സ് ഒരൊറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്തു.

മഞ്ജുവിന്റേ കാര്യങ്ങൾ കേട്ടുള്ള ആ ആവേശത്തിലും കമ്പിയിലും, ചെങ്ങന്നൂരിലെ പെണ്ണുകാണൽ ചടങ്ങിനിടയിൽ താൻ കണ്ട ആ വലിയ സത്യം—റീനുവും ഇന്നലെ ജോമന്റെ കൂടെ കിടന്ന ക്ലാരയും ഒരാൾ തന്നെയാണെന്ന കാര്യം—കണ്ണന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് തൽക്കാലത്തേക്ക് പാടേ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു.

ജോമൻ അവനെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചു, “എന്താടാ മൈരേ… നിന്റെ മുഖത്തെ കാറ്റൊക്കെ മാറിയല്ലോ! മഞ്ജു വിളിച്ചപ്പോൾ തന്നെ മൂഡ് ചേഞ്ച് ആയോ?”

കണ്ണൻ ഒന്നു ചമ്മി, “എടാ അവൾ വീട്ടില് എത്തിയിട്ടുണ്ട്… വിളിച്ചപ്പോൾ എന്താ ഒരു നാണം. അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അവൾ എന്നെ കൊതിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാ ഇതൊക്കെ അയച്ചതെന്ന്.”

ജോമൻ ഒരു ആക്കൽ ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി, “ഹ ഹ… നീയൊരു വല്ലാത്ത മലരൻ തന്നെ അളിയാ. പണ്ട് നീ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടതാ മഞ്ജുവിനെ എന്റെ കൂടെ സെറ്റ് ആക്കാൻ!

‘എടാ ജോമോനെ നീ ഒന്നു ഓക്കെ പറ, അവളെ നിനക്ക് വിട്ടു തരാം, നീ ഒന്നു വളക്കട’ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു നീ എന്റെ പുറകെ നടന്ന് കിടന്നത് ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല.

പക്ഷേ അവൾ നിന്റെ കളികൾക്കൊന്നും വീണില്ല, ഞാന് കുറെ ഒലിപ്പിച്ചത് മിച്ചം, പകരം ഒടുവിൽ ഓഫീസിലെ ആ സഹപ്രവർത്തകന്റെ കൂടെത്തന്നെ അവൾ കാര്യം സാധിപ്പിച്ചു!”

കണ്ണൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തോളുയർത്തി, “എടാ മൈരേ, അതിനല്ലേ ത്രിൽ എന്ന് പറയുന്നേ! ആരാണെങ്കിലും അവൾ എൻജോയ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്,

എനിക്കും അത് കേൾക്കാനും കാണാനും പക്കാ ത്രില്ലാണ്.

നിനക്ക് അന്ന് ആ ഓഫർ തന്നിട്ട് നീ മര്യാദക്കാരൻ കളിച്ചു മാറിയതല്ലേട പുല്ലേ. ഇപ്പോ നോക്ക്, അവളെ വേറൊരുത്തൻ വച്ച് കാച്ചുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് കിട്ടുന്ന ആ ഒരു കിക്ക് ഉണ്ടല്ലോ… അത് വേറെ ഒന്നിനും കിട്ടില്ല!”

“ഉവ്വ ഉവ്വ… നിന്റെ ഒരു കിക്ക്!” ജോമൻ ചിരിച്ചു. “എന്തായാലും ഇനി ഇവിടെ ഇരുന്ന് വെറുതെ സമയ കളയണ്ട, വെയ്റ്ററെ വിളിച്ച് ബില്ല് കൊടുക്ക്.

ബാക്കി വർത്തമാനവും കാര്യങ്ങളും കാറിൽ വച്ച് ആകാം.”

അവർ ബില്ല് കൊടുത്ത് ബാറിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. കാറിൽ കയറി ഡോർ അടച്ചതും കണ്ണൻ എസിയുടെ സ്പീഡ് കൂട്ടി വണ്ടി എടുത്തു.

“എടാ… ഇനി ആ വോയ്സ് നോട്ടുകൾ പ്ലേ ചെയ്യ്,” ജോമൻ ആകാംഷയോടെ പറഞ്ഞു. “ബാറിൽ ബഹളമായത് കൊണ്ട് കേൾക്കാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ. കാറിലെ ബ്ലൂടൂത്ത് സ്പീക്കറിൽ ഇട്ട് പ്ലേ ചെയ്യ്.”

കണ്ണൻ വാട്ട്സാപ്പിൽ മഞ്ജു അയച്ച വോയ്സ് നോട്ടുകൾ പ്ലേ ചെയ്തു. കാറിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ആ വോയ്സ് നോട്ടുകൾ മുഴങ്ങി—മഞ്ജുവിന്റെ ശ്വാസമെടുപ്പുകളും, അവളുടെ സസുഖമുള്ള ആഹ്ളാദ ശബ്ദങ്ങളും, നാണത്തോടെയുള്ള ചെറിയ തമാശകളും.

ആ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടതും കാറിനുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം വീണ്ടും തപിച്ചുയർന്നു…

ഡ്രിങ്ക്സും വോയ്സ് നോട്ടുകളുമൊക്കെ സൃഷ്ടിച്ച മൂഡിൽ രണ്ടുപേരും കുറെനേരം വണ്ടിയിൽ ആസ്വദിച്ചു സംസാരിച്ചു. ഒടുവിൽ കണ്ണൻ വണ്ടി ജോമന്റെ വീടിന് മുന്നിൽ നിർത്തി.

“എടാ അപ്പോ ശരി, ഞാൻ എന്നാൽ വിടുവാ,” കണ്ണൻ സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “മഞ്ജു അവിടെ കാത്തിരിക്കുവാ, അവളെ .. പെട്ടെന്ന് പോയേ പറ്റൂ.

നീ ചെന്ന് നല്ലോണം ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്.”

“ഓഹോ, എന്നാൽ നീ വേഗം പോടാ പട്ടി, അവൾ അവിടെ കൊതിച്ചിരിക്കുവാകും,” ജോമൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി. “ശരി അളിയാ, കാണാം. പോ.”

കണ്ണൻ വണ്ടി വേഗത്തിൽ തിരിച്ചു തന്റെ ഫ്ലാറ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി പോയി.

ജോമൻ തളർച്ചയോടെ സ്വന്തം വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. മുൻവശത്തെ വാതിൽ പകുതി ചാരിയിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അച്ഛനും അമ്മയും എപ്പോഴോ എത്തിക്കാണും. അവൻ ഷൂസ് അഴിച്ചുവെച്ച് പതുക്കെ അകത്തേക്ക് കയറി.

ഹാളിൽ ആരെയും കണ്ടില്ല. നല്ല വിശപ്പും ദാഹവും തോന്നിയതുകൊണ്ട് അവൻ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് വെച്ചുപിടിച്ചു.

ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്ന് തണുത്ത വെള്ളവും എടുത്തു കുടിച്ച്, അവിടുന്ന് ഒരു കപ്പിൽ തണുത്ത ജൂസും എടുത്ത് തിരികെ സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴാണ് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും റൂമിന് മുന്നിലെത്തിയത്.

ആ മുറിയിലെ വാതിൽ തികച്ചും അടഞ്ഞിരുന്നില്ല; ചെറിയൊരു വിടവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് സംസാരശബ്ദം കേട്ട് ജോമൻ താനറിയാതെ അവിടെ ഒന്നു നിർത്തി.

വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ കണ്ടത് അച്ഛനും അമ്മയും കിടക്കയിൽ ചാരിയിരുന്ന് വർത്തമാനം പറയുന്നതാണ്. രണ്ടു പേരുടെയും വന്ന ഉടനെ കളിച്ചോ?

റാണി ഒരു ബ്രായും പാനറ്റിയിലും ജോസഫ് ബോക്സറിലും ആണ്. ജൊസേഫും റാണിയും കത്തിച്ച ഒരു സിഗറേറ്റ് മാറി മാറി വലിക്കുന്നു. യാത്രയുടെ ക്ഷീണമൊക്കെ മാറി അവർ രണ്ടാളും നല്ല റിലാക്സ്ഡ് ആയിരുന്നു.

“ഇച്ചായാ…” റാണി ജോസഫിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് പതുക്കെ ചോദിച്ചു. “അല്ല… വണ്ടിയിൽ വരുന്ന വഴി ചെറുക്കന്മാരും ആയിട്ട് നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ, എന്തായിരുന്നു ആ

കഥ അവന്മാരുടെ രാത്രി ഒറ്റത്തിന്റെ?”

ജോസഫ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മീനുവിന്റെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. “അതോ… അത് വലിയൊരു കഥയാ ടി . ആ ചെറുക്കന്മാർ രണ്ടും കൂടി രാത്രിബാംഗ്ലൂരില് വെച്ച് ഒരു ബാച്ചിലേർസ് പാര്ട്ടി കൂടിയിട്ട വരുന്നത്.”

“അതിനു അതൊക്കെ ഇടയ്ക്ക് ഉള്ളതല്ലേ, എന്താ പ്രത്യേകത ?” റാണി കൗതുകത്തോടെ ജോസെഫിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“അവരുടെ ആ ബാച്ചിലർ പാർട്ടിയില്ലേ, മോള് റാണി ” ജോസഫ് നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു. “ആരോ സർപ്രൈസ് ആയിട്ട് എസ്കോർട്ട് സെറ്റ് ഇറക്കിയത്രേ.

ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ ഐറ്റത്തിനെ റൂമിൽ ഒപ്പിച്ചു കൊടുത്തു പോലും! അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് നേരം വെളുത്ത് ചാടി ഇറങ്ങി വന്നതാ രണ്ടും.”

“അയ്യോ! അങ്ങനെയോ! ഇവന്മാർക്ക് ഇത് തന്നെ ഏത് നേരവും? ആ കണ്ണൻ മഞ്ജു ഇല്ലേ, അവളാണെല് എന്തിനും റെഡി ആയിട്ട് ആണ് നിക്കുന്നതു, ഏന്നിട്ടാണൊ ആ ചെറുക്കന് ” റീനു അമ്പരപ്പോടെ കൈ ചുണ്ടിൽ വെച്ചു.

ഇത് കേട്ടു ജോമോൻ ചിന്തിച്ചു, “ഈ അപ്പന് എല്ലാം മമ്മയോട് പറഞ്ഞലേ പറ്റൂ, ഇയാള് എന്നെ നാണം കെടുത്തും”

ജോസഫ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് “അപ്പോ നിനക്ക് കണ്ണൻ കൊണച്ചതിലേ കുഴപ്പം ഉള്ളൂ, നിന്റെ മകന് കൊണച്ചത് വിട്ടോ?” ഇതും പറഞ്ഞു ജോസഫ് അവളുടെ മുലകള് ബ്രയിലൂടെ കയ്യിട്ട് പിടിച്ചു കാശക്കി എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു “അതോ നിന്റെ കാമുകന് വേറെ പെണ്ണിന്റെ അടുത്ത പോയതിന്റെ പരിഭവം ആണോ

“ ഇത് കേട്ട റാണി നാണം കുണുങ്ങിക്കൊണ്ട് “ആഹ് ഹം, പോ അച്ചായാ, ഷഹ് ആഹ് “

ഇത് കേട്ട ജോമോൻ ഒന്നു

ഞെട്ടി, അവന് കേട്ടത് വല്ല സ്വപ്നം ആണോ എന്നു. തന്റെ മമ്മിക്കു കണ്ണനുമായി അടുപ്പം? മമ്മയിയുടെ കാമുകന് ആണോ കണ്ണൻ, തന്റെ ഉറ്റ സുഹ്രത്തു.

അവനും തന്റെ മമ്മിയും. എന്നാലും അവന് എങ്കിലും എന്നോട് പറയാതെ. അവന് നല്ല സങ്കടമായി, എന്നാലും അവിടെ തന്നെ നിന്നു അവര് പറയുന്നെ കേളക്കാന്.

“പോ ഇച്ചായാ, എന്നെ കളിയാക്കാതെ, നിങ്ങള് എന്നെ മൂപ്പിച്ചപ്പോഴല്ലെ അവന്റെ പേര് പറഞ്ഞേ,. ഇതിപ്പോ എന്നെ വെറുതെ കളിയാക്കാന്, പോ എന്നെ തൊടാണ്ട.”

റാണി തമാശക്ക് പിണക്കം ഭാവിച്ചു ജോസഫിന് പിടിച്ചു മാറ്റി.

“അയ്യോ എന്റെ റാണി മോള് അപ്പോഴേകും പിണങ്ങിയോ, നിന്റെ പടല പിണക്കം കാണാന് അല്ലേ ഞാന് ചുമ്മാ തമാശക്ക് കളിയാകുന്നേ. നീ ഇങ്ങ് വാ, ദാ കണ്ടോ കമ്പി ആയിരിക്കുന്നേ, “ ഇതും പറഞ്ഞു ജോസഫ് ബോക്സര് മുകളിലൂടെ തന്റെ കമ്പി കുണ്ണ അവളെ കൊണ്ട് പിടിപ്പിച്ചു.

“ആഹാ കമ്പി ആയല്ലോ, ഇതിപ്പോ എന്നത് ആലോചിച്ചിട്ട?”

“ഓഹ് എന്റെ റാണിമോള് നിന്നേം ആ കണ്ണൻ ചെറുക്കനേ ഓർത്തിട്ട്, നീ ഇങ്ങനെ ചെറുക്കനെ മൂപ്പിച്ച് നടന്ന മതിയോ? എന്നാ തേങ്ങ ഉടക്കുന്നേ സാമി”

“അയ്യട, എനിക്ക് അറിയാൻ പാടില്ല എങ്ങനെയാ എന്നു. ആ ചെറുക്കന് എന്നെ നോട്ടം ഉണ്ടോ എന്ന ചോദിച്ചാല് ഉണ്ട്. ഇടയ്ക്ക് എന്നെ പൊക്കി പറയാറുണ്ട്, എന്റെ വയറിലും ക്ലീവേജിലും നോക്കാറുണ്ട്.

പക്ഷേ പേടിതൊണ്ടൻ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. അടുക്കുന്നില്ല. എനിക്ക് ആണേല് അങ്ങോട് മുൻകൈ എടുക്കാനും നല്ല ചമ്മല് ഉണ്ട്. എന്റെ ജോമോനെ പോലെ അല്ലേ അവന് എനിക്കു. അപ്പോ

ഞാന് എങ്ങനെ.”

“അതൊക്കെ സെറ്റ് ആകും. അവര് ഈ ആഴ്ച മൊത്തം ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ അവന് എന്തായാലും ഇടക്കൊക്കെ ഇങ്ങോട് വരും. നമുക്ക് സെറ്റ് ആകാം.

പിന്നെ അവനെ സെറ്റ് ആകി കിട്ടിയാല് എന്റെ കാര്യം മറക്കുമോ?”

“എന്തു കാര്യം എനിക്കൊന്നും ഓർമായില്ല ?” റാണി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “ആഹാ സായിപ്പിന് കണ്ട കവാത്തു മറക്കുമല്ലോ.. എടീ എനിക്ക് അവന്റെ പെണ്ണിനെ സെറ്റ് ആകുന്ന കാര്യം.. അവസാനം ഞാന് ശശി ആകുമോ?”

ഹോ എന്റെ മനുഷ്യ നിങ്ങള്ക്ക് എത്ര എണ്ണത്തിനേയ വേണ്ടത്.. ഇപ്പോ തന്നെ ഞാന് കൂടാതെ 3 കുറ്റികള് ഇല്ലേ പല സൈസിന്.

എന്നിട്ട് ആണ് ഇനി അവളെയും. “ റാണി ജോസെഫിന്റെ കൈ എടുത്തു തന്റെ ബ്രയിക്കുള്ളിൽ തിരികെ വെപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ജോസഫ് ആ മുലയെ കശക്കി കൊണ്ട് തുടർന്നു “എടീ അത് വേറെ ഇത് വേറെ, മഞ്ജുനെ കണ്ട അന്ന് മുതല് ഉള്ള കൊതിയ, നീ അന്ന് അവൾ കുറച്ചു ലോഞ്ചെറി ഐറ്റംസ് ഒക്കെ വാങ്ങി നിനക്ക് ഇട്ടു കാണിച്ചപ്പോള് എടുത്തു കൊടുത്ത പിക്സ് എനിക്ക് കണ്ട

മുതല് തുടങ്ങിയത. എന്നാ സ്ട്രക്ചർ ആണ് പൂറിക്ക് .” ഇത് പറഞ്ഞു ജോസഫ് റാണിയുടെ ബ്രാ മൊത്തം ആയിട്ട് ഊരി. ആ മുലകള് രണ്ടും തന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഉടച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ ചെവിയില് കടിച്ചു.

റാണി ശീലകരം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു “ആഹ് ഇച്ചായാ, അവളെ സെറ്റ് ആകാം. ഞാന് പറഞ്ഞില്ലേ നല്ല കഴപ്പുള്ള പെണ്ണ് ആണ്. ഇവന് ബാംഗ്ലൂര് ആയോണ്ട്

പെണ്ണിന്റെ കഴപ്പ് മാറ്റാന് കഴടപ്പാട ആണ്.

അവൾ അവന് വാങ്ങി കൊടുത്തതും വേറെ ഒപ്പിച്ച ഡിൽടോ ഒക്കെ വെച്ച കളി. ആഹ് അങ പിടികയ്ക്ക് കണ്ണാ “ റാണി ജോസഫിന് കണ്ണാ എന്നു വിളിച്ചതും ജോസഫ് കൂടുതല് ആവേശത്തോടെ അവളുടെ ചൂണ്ടുകള് ച്ചപ്പി വലിച്ചു.

അവൾ ഇടതു കൈ കൊണ്ട് അവന്റെ ബോക്സറില് ഇട്ടു കുണ്ണ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു പുറത്തേക്കിട്ട്.

“ആ റാണി മമ്മി, ലവ് യു.. എനിക്ക് കളിക്കണം മമ്മിയെ, ആഹ് ഉമ്മ.. അങ്ങനെ പിടിക്ക റാണി മമ്മി.” റാണിക്ക് ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോള് നന്നായി ഹരം കേറി.

“ആ മോനേ കണ്ണാ പിടിക്കേടാ മമ്മിയുടെ അമ്മിഞ്ഞ.. ആഹ് മോനേ നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണോ മമ്മയെ?” ജോസഫിന് ഇടൂ കേട്ടു നല്ലതു പോലെ കമ്പി ആയി.

അവര് ഇത് പോലത്തെ റോൾ പ്ലേസ് ചെയറുണ്ടെങ്കിലും മകന്റെ കൂട്ടുകാരനെ ചേര്ത്ത് പറയുമ്പോള് ഒരു പ്രത്യേക മൂഡ് ആണ് റാണിക്ക്. “മമ്മി ..

എന്തു രസമ മമ്മിയുടെ മുലകള് കാണാന്, ഞാന് എന്തൊരു ഒളിഞ്ഞു നോക്കിവെക്കുന്നു.

ജോമോൻ അറിയാതെ മമ്മയെ എന്തോരം ഞാന് തൊട്ടേക്കുന്നു. എനിക്ക് മമ്മയുടെ മുല കുടിക്കണം. എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞ ഓർമയുണ്ട് ഞാന് കുഞ്ഞിലേ എവിടെ അമ്മയുടെ കൂടെ വരുമ്പോള് റാണി മമ്മിയുടെ മുലപാല് ഒരുപാട് കൂടിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നു.”

റാണി തന്റെ ബ്രാ മൊത്തം അഴിച്ചു മാറ്റി ജോസഫിന് മടിയില് കിടത്തി അമ്മിഞ്ഞ അയാളുടെ വായിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു. ജോസെഫിന് റാണിയുടെ വിയർപ്പിന്റെയും അവളുടെ തന്നെ ശരീരത്തിന്റെ തനതായ ഗന്ധവും എല്ലാം കൂടി മത്തു പിടിച്ചു മുലകള്

വലിച്ചു കുടിച്ചു.

“ആഹ് അങ്ങനെ കുടിക്ക മോനേ.. ശരിയാ നീ ഒരുപാട് കൂടിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിനക്ക് കൊതിയ ജോമോൻ കുടിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്. ആ സമയം നിന്റെ അമ്മയുടെ പാല് ആരാണ് കുടിക്കുന്നത് എന്ന അറിയോ മോന് ?”

റാണി കുസൃതി പോലെ ജോസഫിന് നോക്കി ചോദിച്ചു.

ജോസഫ് കുണുങീകൊണ്ട് മുല അല്പം വായിൽനിന്നും മാറ്റി, “ജോമോൻ ആണോ മമ്മി.”

“ആഹ് പതുക്കെ ചെക്ക. ഞെട്ടി കടിക്കാതെ. ആ ജോമോന് കുടിച്ചിട്ടോക്കെ ഓക്ക് ഉണ്ട് നിന്റെ അമ്മേടെ മുല. പക്ഷേ നീ എന്റെ കുടിക്കുമ്പോള് നിന്റെ അമ്മേടെ പാല് കുടിക്കുന്നത് ദാ എന്റെ മടിയില് കിടന്നു കണ്ണൻ കളിക്കുന്ന നിന്റെ ജോസഫ് ബ്രോ ആണ്.

നിന്റെ അമ്മേടെ മൂലപ്പാലിന് എന്റെതിനെക്കാൾ എന്തോ രുചിയ എന്നാ. ആ പാല് മാത്രം അല്ല, താഴെ ദേ ഇവിടുത്തെ പാലും നിന്റെ ബ്രോ കൂടിച്ചിട്ട് ആണ് അവൾ ഇവിടുന്നു പോകുന്നത്.”

സ്വന്തം പാനറ്റി സൈഡിലേക്ക് മാറ്റി പൂറില് നിന്നും ഒഴുകിയ കട്ട രേതസ്സു എടുത്തു അവൾ മൂലക്കണ്ണിൽ തേച്ച് അത് ജോസഫ് ആർത്തിയോടെ ചപ്പി.

“ആണോ മമ്മി, ഈ ജോസഫ് ബ്രോ മൊത്തം ഒരു പ്ലേ ബോയ് ആണല്ലെ, ഈ പ്രായത്തിലും രണ്ടു മൂന്നു എണ്ണത്തിനെ മെച്ചു കളിച്ചു നടക്കുവല്ലേ, മമ്മി എനിക്കും തരുമോ താഴത്തെ പാല്?”

ജോസഫ് മുല പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ കാലുകള് വിടർത്തി, ഷട്ടി പൂറിന്റെ മറവ് നീക്കി അവിടെ ചപ്പീ വലിച്ചു എന്നിട്ട് ഒരു വിരല് കെട്ടി കന്തിൽ നക്കി

കൂടുതല് സൌകര്യത്തിന് റാണി തന്റെ കുണ്ടി

പൊക്കി ആ ഷട്ടി ഊരി എന്നിട്ട് ജോസെഫിന്റെ മുകത്തേക്ക് പൂർ അമർത്തി ഇരുന്നു. ജോസഫ് ആ പൂർ നക്കി കൊടുക്കുന്നത് കണ്ടു കൊണ്ട് ജോമോൻ പുറത്ത് നിന്നു കുണ്ണ തടവി കൊണ്ട് ഇരുന്നു.

കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോള് അവര് കളിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് കണ്ടപ്പോള് അവന് ഒളിഞ്ഞു നോട്ടം മതിയാക്കി റൂമില് പോയി ഒരു വാണം അടിക്കാം എന്നു വെച്ചു രാവിലെ മുതല് കണ്ണന്റെ ഭാര്യ മഞ്ജുവിന്റെ അവിഹിത കളിയും, ഇപ്പോ തന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ രഹസ്യങ്ങളും കൂടെ കളിയും കൂടി ആയപ്പോള്,

അവന് അടിച്ചു കളയാതെ വയെന്നായി. അവന് ഞൊടിയിടയില് റൂമില് എത്തി, ഡോർ ലോക് ചെയ്തു ഡ്രസ് എല്ലാം ഊരി എല്ലാം ഓർത്ത് കൊണ്ട് അടിക്കാന് തുടങ്ങി.

അവനെ ആറ് ഓർത്താന് സ്ഖലിച്ചത് എന്നു മാത്രം മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ വല്ലാത്തൊരു സ്ഖലനം ആയിരുന്നു.